رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۵۴ - گه ارمندهای و گه ارغندهای
گه ارمندهای و گه ارغندهای حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۵۶ - مکن چندین ملامت ای خردمند
مکن چندین ملامت ای خردمند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۹ - ای شب هجران تو روز حسیب
ای شب هجران تو روز حسیب صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۵۰ - هر داغ درین لاله ستان خیمه لیلی است
هر داغ درین لاله ستان خیمه لیلی است حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۹۱ - هیچ می دانی در آن حضرت کیان را بار هست
هیچ می دانی در آن حضرت کیان را بار هست عینالقضات همدانی : تمهیدات
تمهید اصل ثالث - آدمیان بر سه گونه فطرت آفریده شدهاند
بدان ای عزیز که خلق جهان سه قسم آمدند، و خدای- تعالی- ایجاد ایشان بر سه گونه فطرت و خلقت آفرید. قسم اول صورت و شکل آدمی دارند اما از حقیقت و معنی آدم خالی باشند و قرآن در حق این طایفه خبر چنین میدهد که «أولئکَ کالأَنْعامِ بَلْ هُمْ أضَلُّ». چرا چنیناند؟ زیرا که «أُولئکَ هُمُ الغافِلون». ازین قوم ذکر و شرح کردن بس مهم نیست، ذکر ایشان در قرآن که کرد، از برای دوستان کرد تا دوستان بدانند که با ایشان چه کرامت کرده است. با مصطفی- علیه السلام-گفتند: ترا از بهر سلمان و صهیب و بلال و هلال و سالم و ابوهریره وانس بن مالک و عبداللّه مسعود و ابی کعب فرستادیم نه از برای ابولهب و ابوجهل و عتبه و شیبه و عبداللّه سلول. یا محمد ترا با ایشان چکار! «ذَرْهم یأکُلوا وَیَتمَتَّعوا وَیُلههُمُ الأَمَل». و جای دیگر گفت: «فَذَرْهُم یخوضوا وَیَلْعَبوا حَتّی یلاقوا یومهم الذی یوعَدون». حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۸۶ - چه حالت است ندانم به خواب می بینم
چه حالت است ندانم به خواب می بینم اقبال لاهوری : رموز بیخودی
حکایت سلطان مراد و معمار در معنی مساوات اسلامیه
بود معماری ز اقلیم خجند امیر معزی : قصاید
شماره ۱۹۶ - ماه تابان دیدهای تابان ز سرو جانور
ماه تابان دیدهای تابان ز سرو جانور میرداماد : مشرقالانوار
بخش ۲ - مناجات و تمجید
ای خرد از حلقه به گوشان تو حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۹۵ - دوستان در کارِ خود حیران و مشکل مانده ام
دوستان در کارِ خود حیران و مشکل مانده ام حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۲۹ - یار با ما امتحانی کرد باز
یار با ما امتحانی کرد باز اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۳۹ - خواهم شبی بیایی و مهمان من شوی
خواهم شبی بیایی و مهمان من شوی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۸ - دیر شد تا دوست می دارم ترا
دیر شد تا دوست می دارم ترا امیر معزی : قصاید
شماره ۹۸ - جاودانگیتی به حکم شاهگیتی دار باد
جاودانگیتی به حکم شاهگیتی دار باد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۰۲ - ز دست مدعیان یک زمانکی شبِ دوش
ز دست مدعیان یک زمانکی شبِ دوش امیر معزی : قصاید
شماره ۴۵۸ - ایا شهریاری که صاحب قرانی
ایا شهریاری که صاحب قرانی امیر معزی : قصاید
شماره ۲۰۹ - مبارک آمد بازی بدیع طرفه شکار
مبارک آمد بازی بدیع طرفه شکار رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۴۷ - ای جان همه عالم در جان تو پیوند
ای جان همه عالم در جان تو پیوند امیر معزی : قصاید
شماره ۱۲۰ - اَلمِنهٔ لله که به اقبال خداوند
اَلمِنهٔ لله که به اقبال خداوند
شماره ۱۵۴ - گه ارمندهای و گه ارغندهای
گه ارمندهای و گه ارغندهای حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۵۶ - مکن چندین ملامت ای خردمند
مکن چندین ملامت ای خردمند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۹ - ای شب هجران تو روز حسیب
ای شب هجران تو روز حسیب صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۵۰ - هر داغ درین لاله ستان خیمه لیلی است
هر داغ درین لاله ستان خیمه لیلی است حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۹۱ - هیچ می دانی در آن حضرت کیان را بار هست
هیچ می دانی در آن حضرت کیان را بار هست عینالقضات همدانی : تمهیدات
تمهید اصل ثالث - آدمیان بر سه گونه فطرت آفریده شدهاند
بدان ای عزیز که خلق جهان سه قسم آمدند، و خدای- تعالی- ایجاد ایشان بر سه گونه فطرت و خلقت آفرید. قسم اول صورت و شکل آدمی دارند اما از حقیقت و معنی آدم خالی باشند و قرآن در حق این طایفه خبر چنین میدهد که «أولئکَ کالأَنْعامِ بَلْ هُمْ أضَلُّ». چرا چنیناند؟ زیرا که «أُولئکَ هُمُ الغافِلون». ازین قوم ذکر و شرح کردن بس مهم نیست، ذکر ایشان در قرآن که کرد، از برای دوستان کرد تا دوستان بدانند که با ایشان چه کرامت کرده است. با مصطفی- علیه السلام-گفتند: ترا از بهر سلمان و صهیب و بلال و هلال و سالم و ابوهریره وانس بن مالک و عبداللّه مسعود و ابی کعب فرستادیم نه از برای ابولهب و ابوجهل و عتبه و شیبه و عبداللّه سلول. یا محمد ترا با ایشان چکار! «ذَرْهم یأکُلوا وَیَتمَتَّعوا وَیُلههُمُ الأَمَل». و جای دیگر گفت: «فَذَرْهُم یخوضوا وَیَلْعَبوا حَتّی یلاقوا یومهم الذی یوعَدون». حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۸۶ - چه حالت است ندانم به خواب می بینم
چه حالت است ندانم به خواب می بینم اقبال لاهوری : رموز بیخودی
حکایت سلطان مراد و معمار در معنی مساوات اسلامیه
بود معماری ز اقلیم خجند امیر معزی : قصاید
شماره ۱۹۶ - ماه تابان دیدهای تابان ز سرو جانور
ماه تابان دیدهای تابان ز سرو جانور میرداماد : مشرقالانوار
بخش ۲ - مناجات و تمجید
ای خرد از حلقه به گوشان تو حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۹۵ - دوستان در کارِ خود حیران و مشکل مانده ام
دوستان در کارِ خود حیران و مشکل مانده ام حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۲۹ - یار با ما امتحانی کرد باز
یار با ما امتحانی کرد باز اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۳۹ - خواهم شبی بیایی و مهمان من شوی
خواهم شبی بیایی و مهمان من شوی حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۸ - دیر شد تا دوست می دارم ترا
دیر شد تا دوست می دارم ترا امیر معزی : قصاید
شماره ۹۸ - جاودانگیتی به حکم شاهگیتی دار باد
جاودانگیتی به حکم شاهگیتی دار باد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۰۲ - ز دست مدعیان یک زمانکی شبِ دوش
ز دست مدعیان یک زمانکی شبِ دوش امیر معزی : قصاید
شماره ۴۵۸ - ایا شهریاری که صاحب قرانی
ایا شهریاری که صاحب قرانی امیر معزی : قصاید
شماره ۲۰۹ - مبارک آمد بازی بدیع طرفه شکار
مبارک آمد بازی بدیع طرفه شکار رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۴۷ - ای جان همه عالم در جان تو پیوند
ای جان همه عالم در جان تو پیوند امیر معزی : قصاید
شماره ۱۲۰ - اَلمِنهٔ لله که به اقبال خداوند
اَلمِنهٔ لله که به اقبال خداوند
