ملا مسیح پانی پتی : رام و سیتا
بخش ۵۶ - آمدن رام در کوه رک مونک
چو در رک مونک کوه آن کوه تمکین کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۷۰ - وقت سحرش چو عزم رفتن بگرفت
وقت سحرش چو عزم رفتن بگرفت صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۷۳ - وه چه خوش باشد در ایام بهار
وه چه خوش باشد در ایام بهار هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۸۵ - رفتی، ای ماه، که از مهر وفا میکردی
رفتی، ای ماه، که از مهر وفا میکردی باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۲۱۷ - عزیزا مردی از نامرد نایو
عزیزا مردی از نامرد نایو فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۵۶ - جانا، حدیث شوقت در داستان نگنجد
جانا، حدیث شوقت در داستان نگنجد مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۵۴ - دریاب دلی را که به داغت سوزد
دریاب دلی را که به داغت سوزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۴۶ - ای بیجگر از تلخی عالم گله بگذار
ای بیجگر از تلخی عالم گله بگذار ادیب الممالک : رباعیات طنز
شمارهٔ ۸۰ - ماهی
ای آنکه رخت به دیدگان نور من است یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۴۲ - آنکه نسرود سخن جز به لب یار منم
آنکه نسرود سخن جز به لب یار منم جامی : دفتر اول
بخش ۱۲۴ - رفتن اسکندر در ظلمات و رسیدن بر زمینی پر سنگریزه و گفتن مر سپاه را که این جواهر گرانسنگ است و قبول کردن بعضی و برداشتن ایشان و انکار کردن بعضی و بگذاشتن آن
چون سکندر به قصد آب حیات بلند اقبال : غزلیات
شماره ۱۲۸ - هیچ مرغی در قفس چون منگرفتاری ندارد
هیچ مرغی در قفس چون منگرفتاری ندارد اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه
شماره ۲۸ - آنها که جهان به کام دل داشته اند
آنها که جهان به کام دل داشته اند فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۴ - آنرا که خبر ز عالم راز رسید
آنرا که خبر ز عالم راز رسید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۴۱ - آتش لعل از رخت در عرق شرم مرد
آتش لعل از رخت در عرق شرم مرد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۳۷ - من ز جانان گر چه صد اندوه جان خواهم کشید
من ز جانان گر چه صد اندوه جان خواهم کشید نسیمی : رباعیات
شماره ۷۳ - خواهی که به سرچشمه جان یابی راه
خواهی که به سرچشمه جان یابی راه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۵۵ - به دور خط از آن چاه زنخدان بیش می لرزم
به دور خط از آن چاه زنخدان بیش می لرزم ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۱۳۲ - گرم صدبار میرانی مدامت مدح گو باشم
گرم صدبار میرانی مدامت مدح گو باشم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۱۸ - زمین نشسته به خاک سیاه از غم تو
زمین نشسته به خاک سیاه از غم تو
بخش ۵۶ - آمدن رام در کوه رک مونک
چو در رک مونک کوه آن کوه تمکین کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۷۰ - وقت سحرش چو عزم رفتن بگرفت
وقت سحرش چو عزم رفتن بگرفت صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۷۳ - وه چه خوش باشد در ایام بهار
وه چه خوش باشد در ایام بهار هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۸۵ - رفتی، ای ماه، که از مهر وفا میکردی
رفتی، ای ماه، که از مهر وفا میکردی باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۲۱۷ - عزیزا مردی از نامرد نایو
عزیزا مردی از نامرد نایو فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۵۶ - جانا، حدیث شوقت در داستان نگنجد
جانا، حدیث شوقت در داستان نگنجد مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۵۴ - دریاب دلی را که به داغت سوزد
دریاب دلی را که به داغت سوزد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۷۴۶ - ای بیجگر از تلخی عالم گله بگذار
ای بیجگر از تلخی عالم گله بگذار ادیب الممالک : رباعیات طنز
شمارهٔ ۸۰ - ماهی
ای آنکه رخت به دیدگان نور من است یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۴۲ - آنکه نسرود سخن جز به لب یار منم
آنکه نسرود سخن جز به لب یار منم جامی : دفتر اول
بخش ۱۲۴ - رفتن اسکندر در ظلمات و رسیدن بر زمینی پر سنگریزه و گفتن مر سپاه را که این جواهر گرانسنگ است و قبول کردن بعضی و برداشتن ایشان و انکار کردن بعضی و بگذاشتن آن
چون سکندر به قصد آب حیات بلند اقبال : غزلیات
شماره ۱۲۸ - هیچ مرغی در قفس چون منگرفتاری ندارد
هیچ مرغی در قفس چون منگرفتاری ندارد اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه
شماره ۲۸ - آنها که جهان به کام دل داشته اند
آنها که جهان به کام دل داشته اند فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۷۴ - آنرا که خبر ز عالم راز رسید
آنرا که خبر ز عالم راز رسید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۴۱ - آتش لعل از رخت در عرق شرم مرد
آتش لعل از رخت در عرق شرم مرد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۳۷ - من ز جانان گر چه صد اندوه جان خواهم کشید
من ز جانان گر چه صد اندوه جان خواهم کشید نسیمی : رباعیات
شماره ۷۳ - خواهی که به سرچشمه جان یابی راه
خواهی که به سرچشمه جان یابی راه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۵۵ - به دور خط از آن چاه زنخدان بیش می لرزم
به دور خط از آن چاه زنخدان بیش می لرزم ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۱۳۲ - گرم صدبار میرانی مدامت مدح گو باشم
گرم صدبار میرانی مدامت مدح گو باشم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۱۸ - زمین نشسته به خاک سیاه از غم تو
زمین نشسته به خاک سیاه از غم تو