اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۳۰ - جمال شمع چو خورشید عالم افروزست
جمال شمع چو خورشید عالم افروزست رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۲۶ - النوبة الثانیة: قوله تعالى: فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ... مصطفى گفت در تفسیر این آیت یقول اللَّه
قوله تعالى: فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ... مصطفى گفت در تفسیر این آیت یقول اللَّه عز و جل اذکرونى یا معشر العباد بطاعتى اذکرکم بمغفرتى اللَّه میگوید عزّ جلاله رهیکان من: مرا طاعت دار باشید و بندگى کنید تا شما را بیامرزم. از اینجا گفت مصطفى ص هر که خداى را عز و جل طاعت دارد و بندگى کند، و فرمانهاى وى را پیش شود، از جمله ذاکرانست، اگر چه نماز نوافل و روزه تطوع و تلاوت قرآن کمتر کند. و هر که نافرمان شود و طاعت ندارد از جمله فراموش کارانست، اگر چه نماز بسیار کند و روزه دارد و قرآن خواند، پس حقیقت ذکر طاعت داریست و حسن کردار، نه آراستن سخن و مجرد گفتار. مفسران در تفسیر این آیت همین معنى گفتهاند در لفظهاى مختلف، باتفاق معانى فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ مرا یاد دارید و یاد کنید بآزادى کردن نیکو و پرستش پاک، تا یاد کنم شما را بپاداش نیکو، و افزونى نعمت. مرا یاد کنید در سراى محنت بزبان فاقت، از سر ذلّت، بصدق و ارادت، بر بساط مجاهدت، تا من شما را یاد کنم در سراى قربت، بزبان عنایت از سر رعایت، بصدق هدایت، بر بساط مکاشفت، مرا یاد کنید بر بساط خدمت، در ایام غربت، در مشاهده منت، بر ترک عادت، میان شرم و حرمت، تا من شما را یاد کنم بر بساط زلفت، در ایام مشاهدت، میان انبساط و رؤیت، فاذکرونى بالطاعات اذکرکم بالمعافات، فاذکرونى بالموافقات اذکرکم بالکرامات، فاذکرونى بالدعاء اذکرکم بالعطاء، فاذکرونى فى النعمة و الرخاء اذکرکم فى الشدة و البلاء، فاذکرونى بقطع العلائق اذکرکم بنعت الحقائق، فاذکرونى من حیث انتم، اذکرکم من حیث انا، و لذکر اللَّه اکبر. قال الاصمعى رأیت اعرابیا بالموقف یقول الهى! عجت الیک الاصوات بضروب اللغات، یسئلونک الحاجات، و حاجتى الیک ان تذکرنى عند البلاء اذا نسینى اهل الدنیا. و قال سفیان بن عیینه بلغنا ان اللَّه سبحانه قال اعطیت عبادى مالوا عطیت جبرئیل و میکائیل کنت قد اجزلت لهما، قلت اذکرونى اذکرکم، و قلت لموسى قل للظلمة لا تذکرونى، فانى اذکر من ذکرنى، و ان ذکرى ایاهم ان العنهم بموسى وحى آمد که اى موسى ظالمان را گوى تا مرا یاد نکنند که اگر ایشان مرا یاد کنند من ایشان را بطرد و لعنت یاد کنم، چنان که چون مؤمنان مرا یاد کنند من ایشان را برحمت و مغفرت یاد کنم. سدى ازینجا گفت در تفسیر آیت لیس من عبدى ذکر اللَّه الّا ذکره لا یذکره مؤمن الّا ذکره بالرحمة و لا یذکره کافر الا ذکره بعذاب. و رسول خداى را پرسیدند که از کارها چه فاضلتر و از کردارها چه نیکوتر؟ گفت آنک بمیرى و زبانت تر باشد بذکر خداى عز و جل، آن گه گفت خبر کنم شما را که بهترین اعمال شما و پذیرفته و پسندیده ترین آن بنزدیک خداوند شما، و آنچه بهتر است از زر و سیم بصدقه دادن، و از جهاد کردن با دشمنان دین چیست؟ گفتند آن چیست یا رسول اللَّه؟ گفت ذکر خداى عزّ و جل و از ذکرها هیچ چیز نیست فاضلتر از قرآن خواندن، خاصه در نماز چنانک مصطفى صلّى اللَّه علیه و آله و سلم گفت: «قراءة القرآن فى الصّلاة افضل من القراءة بغیر الصلاة و قراءة القرآن بغیر الصّلاة افضل من الذکر و الذکر افضل من الصدقة و الصدقة افضل من الصیام و الصیام جنّة من النّار، و لا قول الا بعمل، و لا قول و لا عمل الا بنیّة، و لا قول و لا عمل و لا نیة، الّا باصابة السّنّة. نشاط اصفهانی : غزلیات بازمانده
دست خدا
من عاشق و رند و می پرستم ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۹۴ - آمد بر من زلف مشوش کرده
آمد بر من زلف مشوش کرده جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۵۱ - دل گر ز گداز آینه سان خواهد شد
دل گر ز گداز آینه سان خواهد شد بلند اقبال : غزلیات
شماره ۹۵ - ذکری که تا سحر دوش صوفی به های وهو گفت
ذکری که تا سحر دوش صوفی به های وهو گفت خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۳۳ - فروغ عارض او یا سپیده سحرست
فروغ عارض او یا سپیده سحرست ابوالفضل بیهقی : مجلد هشتم
بخش ۱ - گماردن بوسهل حمدوی به کدخدایی ری
بقیت سال اربع و عشرین و اربعمائه اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۷۴۲ - نگه در دیده مانند گلی در دام خس دارم
نگه در دیده مانند گلی در دام خس دارم مولانا خالد نقشبندی : قطعات
قطعه ۴ - داد از تظلم فلک حقه باز داد
داد از تظلم فلک حقه باز داد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۸۷ - ای دیده ی جان جهان در شست زلفت بسته دل
ای دیده ی جان جهان در شست زلفت بسته دل آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۵۷۱ - غمزه بود مست و نظر هوشیار
غمزه بود مست و نظر هوشیار سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۸۰ - از عشق دل افروزم چون شمع همی سوزم
از عشق دل افروزم چون شمع همی سوزم صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۴۱۰ - روی تو هست موسی و چشم تو سامری
روی تو هست موسی و چشم تو سامری اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۴ - بی بختم و دست و دل ز اندیشه تهیست
بی بختم و دست و دل ز اندیشه تهیست احمد شاملو : دشنه در دیس
زبانِ دیگر
مگو ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۳۹ - خوب رویان چو صید عام کنند
خوب رویان چو صید عام کنند اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۳۰ - چشم بد کس بچشم مستت نرسد
چشم بد کس بچشم مستت نرسد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۲۷ - جماعتی که به اصرار جهل منسوبند
جماعتی که به اصرار جهل منسوبند نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۷۴ - اگر تو نشنوی از ناله های زار چه حظ
اگر تو نشنوی از ناله های زار چه حظ
شماره ۳۳۰ - جمال شمع چو خورشید عالم افروزست
جمال شمع چو خورشید عالم افروزست رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۲۶ - النوبة الثانیة: قوله تعالى: فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ... مصطفى گفت در تفسیر این آیت یقول اللَّه
قوله تعالى: فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ... مصطفى گفت در تفسیر این آیت یقول اللَّه عز و جل اذکرونى یا معشر العباد بطاعتى اذکرکم بمغفرتى اللَّه میگوید عزّ جلاله رهیکان من: مرا طاعت دار باشید و بندگى کنید تا شما را بیامرزم. از اینجا گفت مصطفى ص هر که خداى را عز و جل طاعت دارد و بندگى کند، و فرمانهاى وى را پیش شود، از جمله ذاکرانست، اگر چه نماز نوافل و روزه تطوع و تلاوت قرآن کمتر کند. و هر که نافرمان شود و طاعت ندارد از جمله فراموش کارانست، اگر چه نماز بسیار کند و روزه دارد و قرآن خواند، پس حقیقت ذکر طاعت داریست و حسن کردار، نه آراستن سخن و مجرد گفتار. مفسران در تفسیر این آیت همین معنى گفتهاند در لفظهاى مختلف، باتفاق معانى فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ مرا یاد دارید و یاد کنید بآزادى کردن نیکو و پرستش پاک، تا یاد کنم شما را بپاداش نیکو، و افزونى نعمت. مرا یاد کنید در سراى محنت بزبان فاقت، از سر ذلّت، بصدق و ارادت، بر بساط مجاهدت، تا من شما را یاد کنم در سراى قربت، بزبان عنایت از سر رعایت، بصدق هدایت، بر بساط مکاشفت، مرا یاد کنید بر بساط خدمت، در ایام غربت، در مشاهده منت، بر ترک عادت، میان شرم و حرمت، تا من شما را یاد کنم بر بساط زلفت، در ایام مشاهدت، میان انبساط و رؤیت، فاذکرونى بالطاعات اذکرکم بالمعافات، فاذکرونى بالموافقات اذکرکم بالکرامات، فاذکرونى بالدعاء اذکرکم بالعطاء، فاذکرونى فى النعمة و الرخاء اذکرکم فى الشدة و البلاء، فاذکرونى بقطع العلائق اذکرکم بنعت الحقائق، فاذکرونى من حیث انتم، اذکرکم من حیث انا، و لذکر اللَّه اکبر. قال الاصمعى رأیت اعرابیا بالموقف یقول الهى! عجت الیک الاصوات بضروب اللغات، یسئلونک الحاجات، و حاجتى الیک ان تذکرنى عند البلاء اذا نسینى اهل الدنیا. و قال سفیان بن عیینه بلغنا ان اللَّه سبحانه قال اعطیت عبادى مالوا عطیت جبرئیل و میکائیل کنت قد اجزلت لهما، قلت اذکرونى اذکرکم، و قلت لموسى قل للظلمة لا تذکرونى، فانى اذکر من ذکرنى، و ان ذکرى ایاهم ان العنهم بموسى وحى آمد که اى موسى ظالمان را گوى تا مرا یاد نکنند که اگر ایشان مرا یاد کنند من ایشان را بطرد و لعنت یاد کنم، چنان که چون مؤمنان مرا یاد کنند من ایشان را برحمت و مغفرت یاد کنم. سدى ازینجا گفت در تفسیر آیت لیس من عبدى ذکر اللَّه الّا ذکره لا یذکره مؤمن الّا ذکره بالرحمة و لا یذکره کافر الا ذکره بعذاب. و رسول خداى را پرسیدند که از کارها چه فاضلتر و از کردارها چه نیکوتر؟ گفت آنک بمیرى و زبانت تر باشد بذکر خداى عز و جل، آن گه گفت خبر کنم شما را که بهترین اعمال شما و پذیرفته و پسندیده ترین آن بنزدیک خداوند شما، و آنچه بهتر است از زر و سیم بصدقه دادن، و از جهاد کردن با دشمنان دین چیست؟ گفتند آن چیست یا رسول اللَّه؟ گفت ذکر خداى عزّ و جل و از ذکرها هیچ چیز نیست فاضلتر از قرآن خواندن، خاصه در نماز چنانک مصطفى صلّى اللَّه علیه و آله و سلم گفت: «قراءة القرآن فى الصّلاة افضل من القراءة بغیر الصلاة و قراءة القرآن بغیر الصّلاة افضل من الذکر و الذکر افضل من الصدقة و الصدقة افضل من الصیام و الصیام جنّة من النّار، و لا قول الا بعمل، و لا قول و لا عمل الا بنیّة، و لا قول و لا عمل و لا نیة، الّا باصابة السّنّة. نشاط اصفهانی : غزلیات بازمانده
دست خدا
من عاشق و رند و می پرستم ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۹۴ - آمد بر من زلف مشوش کرده
آمد بر من زلف مشوش کرده جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۵۱ - دل گر ز گداز آینه سان خواهد شد
دل گر ز گداز آینه سان خواهد شد بلند اقبال : غزلیات
شماره ۹۵ - ذکری که تا سحر دوش صوفی به های وهو گفت
ذکری که تا سحر دوش صوفی به های وهو گفت خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۳۳ - فروغ عارض او یا سپیده سحرست
فروغ عارض او یا سپیده سحرست ابوالفضل بیهقی : مجلد هشتم
بخش ۱ - گماردن بوسهل حمدوی به کدخدایی ری
بقیت سال اربع و عشرین و اربعمائه اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۷۴۲ - نگه در دیده مانند گلی در دام خس دارم
نگه در دیده مانند گلی در دام خس دارم مولانا خالد نقشبندی : قطعات
قطعه ۴ - داد از تظلم فلک حقه باز داد
داد از تظلم فلک حقه باز داد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۸۷ - ای دیده ی جان جهان در شست زلفت بسته دل
ای دیده ی جان جهان در شست زلفت بسته دل آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۵۷۱ - غمزه بود مست و نظر هوشیار
غمزه بود مست و نظر هوشیار سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۸۰ - از عشق دل افروزم چون شمع همی سوزم
از عشق دل افروزم چون شمع همی سوزم صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۴۱۰ - روی تو هست موسی و چشم تو سامری
روی تو هست موسی و چشم تو سامری اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۶۴ - بی بختم و دست و دل ز اندیشه تهیست
بی بختم و دست و دل ز اندیشه تهیست احمد شاملو : دشنه در دیس
زبانِ دیگر
مگو ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۳۹ - خوب رویان چو صید عام کنند
خوب رویان چو صید عام کنند اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۳۰ - چشم بد کس بچشم مستت نرسد
چشم بد کس بچشم مستت نرسد حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۵۲۷ - جماعتی که به اصرار جهل منسوبند
جماعتی که به اصرار جهل منسوبند نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۷۴ - اگر تو نشنوی از ناله های زار چه حظ
اگر تو نشنوی از ناله های زار چه حظ
