واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۲۲ - ما را نه حرف تند یاران ضرر است
ما را نه حرف تند یاران ضرر است ادیب الممالک : قصاید
شماره ۱۴۱ - این چکامه را در بیست و پنجم محرم یکهزار و سیصد و هشت در باغ زرنق ملک جناب مستطاب
این چکامه را در بیست و پنجم محرم یکهزار و سیصد و هشت در باغ زرنق ملک جناب مستطاب حجة الاسلام حاجی میرزا جواد آقای مجتهد تبریزی سلمه الله تعالی ساختم در اینروز جناب مستطاب اجل امیر نظام دام اجلاله با جناب ساعدالملک و نواب نصرة الدوله و جناب مستطاب نظام العلماء و عمدء الامراء مؤتمن نظام و جناب بیگلربیگی و معدودی از اعیان شهر مهمان جناب مجتهد بودند من بنده را هم جناب اجل اشاره آمدن فرمودند و روز دیگر مأمور بگفتن این قصیده شدم و در حینی که درد دلم عارض شده در خیمه وسط باغ که مقامی منزه و خلوت بود رفته در یکساعت و اند دقیقه این ابیات بساختم و بیاوردم و این ایام روزگاری بود که ایزد تعالی جناب مجتهد را حیاتی نو بخشیده بود بعد از آنکه روزگار دراز در بستر خفته و طبیبانش آیت نومیدی گفته بودند سالش نیز از هفتاد گذشته. جمال‌الدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۵۶ - خامه و خط
ای ز خورشید رای روشن تو اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۵۵ - من درون درد درمان یافتم
من درون درد درمان یافتم ابوعلی عثمانی : باب سوم
بخش ۱۳ - محو و اثبات
و از آن جمله محو و اثباتست. محو برداشتن صفتهاء عادتی بود و اثبات قیام کردن بود باحکام عبادات، هر کی احوال خویش پاکیزه دارد از خصلتهاء نکوهیده و بَدَل کند باحوال و اقوال پسندیده، خداوند محو و اثبات بود. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۰۹ - کسان که جانب هم را نگه می دارند
کسان که جانب هم را نگه می دارند ادیب صابر : قصاید
شماره ۷۰ - لعبت لاغر میانی دلبر فربه سرین
لعبت لاغر میانی دلبر فربه سرین سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۳۱ - روی نیاز
سیر اولاد بوالفرج مسعود وحدت کرمانشاهی : غزلیات
غزل ۱۵ - عشق به یک سو فکند پرده چو از روی ذات
عشق به یک سو فکند پرده چو از روی ذات کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۲۹ - یار آمد دوش و کردمش مهمانی
یار آمد دوش و کردمش مهمانی مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۰۳ - یاران چو دل از صحبت هم شاد کنید
یاران چو دل از صحبت هم شاد کنید واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۸۸ - گفتمش: آن آتش است؟ گفت که: نی،روست روست!
گفتمش: آن آتش است؟ گفت که: نی،روست روست! نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۶۳ - ساقی جان پرده ز جان برگرفت
ساقی جان پرده ز جان برگرفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۸۸ - نازک اندامی که عالم تشنه آغوش اوست
نازک اندامی که عالم تشنه آغوش اوست میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۲۲ - برداشتن سیروس دل از جهان و گوشه گزیدن
به بلخ اندر آتشکده نوبهار ادیب الممالک : قصاید
شمارهٔ ۸ - در ستایش امیر نظام گروسی فرماید
چو در خواب شد دیده پاسبانها سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۹۱ - آهنگر
با مه آهنگر از سندان و دم گفتم سخن ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۴۳۷ - چون خواجه بشد چه نام باقی و چه ننگ
چون خواجه بشد چه نام باقی و چه ننگ اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۸۴ - ای راحت جان که مست دیدار توام
ای راحت جان که مست دیدار توام فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۷۶ - منم که شیفتهٔ زلف تو ببوی توام
منم که شیفتهٔ زلف تو ببوی توام
شماره ۲۲ - ما را نه حرف تند یاران ضرر است
ما را نه حرف تند یاران ضرر است ادیب الممالک : قصاید
شماره ۱۴۱ - این چکامه را در بیست و پنجم محرم یکهزار و سیصد و هشت در باغ زرنق ملک جناب مستطاب
این چکامه را در بیست و پنجم محرم یکهزار و سیصد و هشت در باغ زرنق ملک جناب مستطاب حجة الاسلام حاجی میرزا جواد آقای مجتهد تبریزی سلمه الله تعالی ساختم در اینروز جناب مستطاب اجل امیر نظام دام اجلاله با جناب ساعدالملک و نواب نصرة الدوله و جناب مستطاب نظام العلماء و عمدء الامراء مؤتمن نظام و جناب بیگلربیگی و معدودی از اعیان شهر مهمان جناب مجتهد بودند من بنده را هم جناب اجل اشاره آمدن فرمودند و روز دیگر مأمور بگفتن این قصیده شدم و در حینی که درد دلم عارض شده در خیمه وسط باغ که مقامی منزه و خلوت بود رفته در یکساعت و اند دقیقه این ابیات بساختم و بیاوردم و این ایام روزگاری بود که ایزد تعالی جناب مجتهد را حیاتی نو بخشیده بود بعد از آنکه روزگار دراز در بستر خفته و طبیبانش آیت نومیدی گفته بودند سالش نیز از هفتاد گذشته. جمال‌الدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۵۶ - خامه و خط
ای ز خورشید رای روشن تو اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۵۵ - من درون درد درمان یافتم
من درون درد درمان یافتم ابوعلی عثمانی : باب سوم
بخش ۱۳ - محو و اثبات
و از آن جمله محو و اثباتست. محو برداشتن صفتهاء عادتی بود و اثبات قیام کردن بود باحکام عبادات، هر کی احوال خویش پاکیزه دارد از خصلتهاء نکوهیده و بَدَل کند باحوال و اقوال پسندیده، خداوند محو و اثبات بود. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۰۹ - کسان که جانب هم را نگه می دارند
کسان که جانب هم را نگه می دارند ادیب صابر : قصاید
شماره ۷۰ - لعبت لاغر میانی دلبر فربه سرین
لعبت لاغر میانی دلبر فربه سرین سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۳۱ - روی نیاز
سیر اولاد بوالفرج مسعود وحدت کرمانشاهی : غزلیات
غزل ۱۵ - عشق به یک سو فکند پرده چو از روی ذات
عشق به یک سو فکند پرده چو از روی ذات کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۸۲۹ - یار آمد دوش و کردمش مهمانی
یار آمد دوش و کردمش مهمانی مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۰۳ - یاران چو دل از صحبت هم شاد کنید
یاران چو دل از صحبت هم شاد کنید واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۸۸ - گفتمش: آن آتش است؟ گفت که: نی،روست روست!
گفتمش: آن آتش است؟ گفت که: نی،روست روست! نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۶۳ - ساقی جان پرده ز جان برگرفت
ساقی جان پرده ز جان برگرفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۸۸ - نازک اندامی که عالم تشنه آغوش اوست
نازک اندامی که عالم تشنه آغوش اوست میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۲۲ - برداشتن سیروس دل از جهان و گوشه گزیدن
به بلخ اندر آتشکده نوبهار ادیب الممالک : قصاید
شمارهٔ ۸ - در ستایش امیر نظام گروسی فرماید
چو در خواب شد دیده پاسبانها سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۹۱ - آهنگر
با مه آهنگر از سندان و دم گفتم سخن ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۴۳۷ - چون خواجه بشد چه نام باقی و چه ننگ
چون خواجه بشد چه نام باقی و چه ننگ اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۸۴ - ای راحت جان که مست دیدار توام
ای راحت جان که مست دیدار توام فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۷۶ - منم که شیفتهٔ زلف تو ببوی توام
منم که شیفتهٔ زلف تو ببوی توام