این متن شعری است که به زیباییهای طبیعت و احساسات انسانی میپردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند سایه، باده تلخ، گلاب، بلبل، خط سبز و طوق قمری، شاعر احساسات عمیق و رنجهای انسان را به تصویر میکشد. همچنین، ارتباط بین انسان و طبیعت و بار مسئولیتهای زندگی مورد توجه قرار گرفته است.
متن دارای مفاهیم عمیق و تصاویر شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج و بار مسئولیتهای زندگی نیاز به درک و تجربه بیشتری دارند.
غزل ۱۰۸۸ - نازک اندامی که عالم تشنه آغوش اوست
سایه بالای او از سرکشی همدوش اوست ۱
باده تلخی که ما را در سماع آورده است
نه خم افلاک در وجد و سماع از جوش اوست ۲
زان گلاب تلخ کز رخساره گل می چکد
می توان دانست پند بلبلان در گوش اوست ۳
می توان خواند از بیاض چهره اش چون خط سبز
گفتگوهایی که پنهان در لب خاموش اوست ۴
آدمی گر خون بگرید از گرانباری رواست
کانچه نتوانست بردن آسمان، بر دوش اوست ۵
طوق قمری گر چه باشد صائب از دل تنگتر
سرو با آن دستگاه حسن در آغوش اوست ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.