مولوی : غزلیات
غزل ۲۳۹ - کرانی ندارد بیابان ما
کَرانی ندارد بیابانِ ما سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۵۳ - گفتم از وصلش علاج درد روزافزون کنم
گفتم از وصلش علاج درد روزافزون کنم ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۲۲۷ - از لطف تو هیچ بنده نومید نشد
از لطف تو هیچ بنده نومید نشد صفی علیشاه : غزلیات
شماره ۴۵ - من بملک دل شهنشه بوده‌ام تا بوده‌ام
من بملک دل شهنشه بوده‌ام تا بوده‌ام عطار نیشابوری : باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
شماره ۱۰ - شمع آمد و گفت: شخصم آغشته که بود
شمع آمد و گفت: شخصم آغشته که بود اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۸۳۰ - دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمی
دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمی جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۸۴ - بی تو دل در خوردن غم مرغ آتشخوار بود
بی تو دل در خوردن غم مرغ آتشخوار بود صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۴۹۲ - نخل امّید تو آن روز شود صاحب برگ
نخل امّید تو آن روز شود صاحب برگ مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۵۱ - از قصه حال ما نپرسی؟
از قِصّه حالِ ما نَپُرسی؟ اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۲۸ - سهل است نقد دین و دل گر صرف شد در کوی تو
سهل است نقد دین و دل گر صرف شد در کوی تو اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۶۸ - خالی که رخ تو آشکارش پرورد
خالی که رخ تو آشکارش پرورد سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۵۴ - نی نواز
نی نواز امرد که نالانم ز دستش چون جرس مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۶۳ - به توان گفتن کدامین عضو از اعضای تو
به توان گفتن کدامین عضو از اعضای تو اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۱۵۱ - ما را به سرای وصل خویش آری تو
ما را به سرای وصل خویش آری تو هاتف اصفهانی : رباعیات
رباعی ۲۰ - دلخسته‌ام از ناوک دلدوز فراق
دلخسته‌ام از ناوک دلدوز فراق قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۶۶ - از اهل ستم چه در جهان می‌ماند؟
از اهل ستم چه در جهان می‌ماند؟ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۱۱ - محیط جلوهٔ او موج خیز است از سراب من
محیط جلوهٔ او موج خیز است از سراب من فضولی : غزلیات
شماره ۱۱ - نهان می سوخت چون شمع آتش دل رشته جان را
نهان می سوخت چون شمع آتش دل رشته جان را حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۴۸ - منم نزاریِ قلاّشِ رندِ عاشقِ مست
منم نزاریِ قلاّشِ رندِ عاشقِ مست سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۲۵ - ملتقچی
چون فتیله بس که ملتقچی پر از تاب رفت
غزل ۲۳۹ - کرانی ندارد بیابان ما
کَرانی ندارد بیابانِ ما سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۵۳ - گفتم از وصلش علاج درد روزافزون کنم
گفتم از وصلش علاج درد روزافزون کنم ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۲۲۷ - از لطف تو هیچ بنده نومید نشد
از لطف تو هیچ بنده نومید نشد صفی علیشاه : غزلیات
شماره ۴۵ - من بملک دل شهنشه بوده‌ام تا بوده‌ام
من بملک دل شهنشه بوده‌ام تا بوده‌ام عطار نیشابوری : باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
شماره ۱۰ - شمع آمد و گفت: شخصم آغشته که بود
شمع آمد و گفت: شخصم آغشته که بود اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۸۳۰ - دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمی
دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمی جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۸۴ - بی تو دل در خوردن غم مرغ آتشخوار بود
بی تو دل در خوردن غم مرغ آتشخوار بود صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۴۹۲ - نخل امّید تو آن روز شود صاحب برگ
نخل امّید تو آن روز شود صاحب برگ مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۵۱ - از قصه حال ما نپرسی؟
از قِصّه حالِ ما نَپُرسی؟ اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۲۸ - سهل است نقد دین و دل گر صرف شد در کوی تو
سهل است نقد دین و دل گر صرف شد در کوی تو اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۶۸ - خالی که رخ تو آشکارش پرورد
خالی که رخ تو آشکارش پرورد سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۵۴ - نی نواز
نی نواز امرد که نالانم ز دستش چون جرس مشتاق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۶۳ - به توان گفتن کدامین عضو از اعضای تو
به توان گفتن کدامین عضو از اعضای تو اوحدی مراغه‌ای : رباعیات
رباعی ۱۵۱ - ما را به سرای وصل خویش آری تو
ما را به سرای وصل خویش آری تو هاتف اصفهانی : رباعیات
رباعی ۲۰ - دلخسته‌ام از ناوک دلدوز فراق
دلخسته‌ام از ناوک دلدوز فراق قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۶۶ - از اهل ستم چه در جهان می‌ماند؟
از اهل ستم چه در جهان می‌ماند؟ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۱۱ - محیط جلوهٔ او موج خیز است از سراب من
محیط جلوهٔ او موج خیز است از سراب من فضولی : غزلیات
شماره ۱۱ - نهان می سوخت چون شمع آتش دل رشته جان را
نهان می سوخت چون شمع آتش دل رشته جان را حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۴۸ - منم نزاریِ قلاّشِ رندِ عاشقِ مست
منم نزاریِ قلاّشِ رندِ عاشقِ مست سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۲۵ - ملتقچی
چون فتیله بس که ملتقچی پر از تاب رفت