خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که فتیله‌ای که پر از تاب بود، پس از سوختن کامل، عاشقان خود را فریاد زد و سپس به خواب رفت. این متن می‌تواند نمادی از پایان یک عشق پرشور یا فرسودگی ناشی از هیجان باشد.
متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، تفسیر آن نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات فارسی دارد.
شمارهٔ ۳۲۵ - ملتقچی
چون فتیله بس که ملتقچی پر از تاب رفت
عاشقان خویش را فریاد کرد و خواب رفت ۱
عاشقان خویش را فریاد کرد و خواب رفت ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۲۴ - فوطه دار
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۲۶ - سرمه کش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
