خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از معشوق می‌خواهد که او را به وصال خود برساند و با لب شیرینش از او پذیرایی کند. سپس می‌پرسد اگر معشوق پرده از رخسارش برندارد، چگونه انتظار دارد که عاشق نشود.
محتوا دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین درک زیبایی‌شناسی شعر ممکن است برای کودکان دشوار باشد.
رباعی ۱۵۱ - ما را به سرای وصل خویش آری تو
ما را به سرای وصل خویش آری تو
بر ما ز لب لعل شکر باری تو ۱
پس پرده ز روی خویش برداری تو
عاشق نشویم، پس چه پنداری تو؟ ۲
بر ما ز لب لعل شکر باری تو ۱
پس پرده ز روی خویش برداری تو
عاشق نشویم، پس چه پنداری تو؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۰ - دل کیست؟ که او طلب کند یاری تو
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۲ - ای گشتهٔ تن من چو خیالی بی‌تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
