سعدی : غزلیات
غزل ۴۸۵ - ای طراوت برده از فردوس اعلی روی تو
ای طراوت برده از فردوس اعلی روی تو
خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
لاله های شهر من ...
پیراهنی ز رنگ به تن کرده
ترکی شیرازی : فصل دوم - مدیحه‌سرایی‌ها
شمارهٔ ۱۸ - غدیر خم
سحرگاهان به گوشم این ندا از چرخ پیر آمد
اهلی شیرازی : صنف ششم که زر سرخ و کم بر است
برگ ششم هفت زر سرخ است
ای کز گل نو روی تو صد بار به است
خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
دامون ۴
این شعر با توجه به متن آن ، یکی از آخرین سروده های شاعر و خطاب به فرزندش "دامون" است که در دی ماه ۱۳۵۲ و به هنگام حبس در سلول شماره ۱ زندان اوین ، رقم خورده است . از کتاب "خسته تر از همیشه" به کوشش کاوه گوهرین
ترکی شیرازی : فصل دوم - مدیحه‌سرایی‌ها
شمارهٔ ۷ - سودای حیدر
سرت گردم بیا ساقی ز می، پر ساز و ساغر را
اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۱۱ - انس
قلب روی اندوده نستانند در بازار حشر
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۵۸ - آنجا که تویی عقل کجا در تو رسد؟
آنجا که تویی عقل کجا در تو رسد؟
عطار نیشابوری : بیان وادی استغنا
حکایت مردی که صورت افلاک بر تختهٔ خاک میکشید
دیده باشی کان حکیم بی خرد
خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
افزوده ای بر جنگلی ها
گویی درخت های "سیاهکل" ،
صوفی محمد هروی : ده نامه
بخش ۲۴ - آمدن خادمه از بر معشوق
خادمه باز آمد و بر گفت حال
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۸۶ - هرگز بغم جهان فرسوده نیم
هرگز بغم جهان فرسوده نیم
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۷۱ - ساقی بخرابات اگر گام نهم
ساقی بخرابات اگر گام نهم
خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
سرود پیوستن
باید که دوست بداریم یاران !
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۴۷ - برده شوریدگیم از خود و صهبا در پیش
برده شوریدگیم از خود و صهبا در پیش
صوفی محمد هروی : ده نامه
بخش ۱۳ - نامه چهارم
کرد جوان صبر و تحمل بسی
غزالی : رکن دوم - رکن معاملات
بخش ۳۰ - عقد سیم (سلم است)
و در وی ده شرط است که نگاه می باید داشت:
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۴۳۰ - کسری که فلک بمعدلت پروردش
کسری که فلک بمعدلت پروردش
خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
دو گانه ...
پشتِ دستانت ،
صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۱۴۶ - ابتدای فردیات
تو صوفی، دل چه می بندی به زناج