میرداماد : رباعیات
شماره ۳۰۵ - ای دوست منم ز جرم شرمنده تو
ای دوست منم ز جرم شرمنده تو اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۴۳۹ - دو هفتهٔ دگر از بوی باد مشک فروش
دو هفتهٔ دگر از بوی باد مشک فروش عطار نیشابوری : قصاید
قصیده ۲۷ - مکن مدار برای من ای پسر روزه
مکن مدار برای من ای پسر روزه صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۹۷ - سری کاینجا چو دامان در قدم نیست
سری کاینجا چو دامان در قدم نیست سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۶۶ - استشهاد آوردن حکایت ابراهیم ادهم رحمة اللّه علیه جهت تاکید پند و موعظه بر این معنی
یک شبی خفته بود ابراهیم امیر معزی : قطعات
شماره ۱ - ای خداوندی که چون در بزم بنشانی مرا
ای خداوندی که چون در بزم بنشانی مرا سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۰۹ - در بیان آنکه مخلوقات سه نوع‌اند یکی فرشته و یکی حیوان و یکی آدمی. بر فرشته قلم نیست زیرا غیر طاعت وذکر کاری دیگر از او نمیآید. همچون ماهی که زنده از آب است، او نیز بدان زنده است. پس در طاعت وذکر او راثوابی نباشد، زیرا غذای خود میخورد و کار خود میکند و بر حیوان نیز هم قلم نیست زیرا بخواب و خور و غفلت زنده است و بجهت آنش آفریده‌اند قابلیت کاردیگر ندارد. در حیوانی و غفلت خوش است و فارغ و ایمن او را نه بهشت است و نه دوزخ. اما آدمی که نیمش فرشته است و نیمش حیوان صفت فرشتگیش طاعت میخواهد و صفت حیوانیش غفلت و خواب و خور این هر دو صفت دایم در جنگ‌اند، فرشتگیش بالا میکشد و حیوانیش زیر پس قلم بر وی است و معاقب اوست. که چرا میل بشغلی که بهتر است نمیکند، چون قابلیت و استعداد آن دارد که کار نیک
دان که مخلوق جمله سه شکل اند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۶۶ - غیر عبرت هیچ چیز از دار دنیا برمدار
غیر عبرت هیچ چیز از دار دنیا برمدار ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۶ - مادر ذوق و ادب
مادر باباشمل رفت از جهان جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۸۰ - وله
چو شاه زنگ راند ابلق زمکمن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۱۴ - از ناله عندلیب به برگ ونوارسید
از ناله عندلیب به برگ ونوارسید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۱۳ - می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشتر
می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشتر باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۱۰ - شوان استارگان یک‌یک شمارم
شوان استارگان یک‌یک شمارم سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۱۶ - گویم نمرده‌ام
ایزد چو مرده خواند مر آن را که مرد نیست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۸۱ - ما جان ز شوق وصل تو صد باره داده ایم
ما جان ز شوق وصل تو صد باره داده ایم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۷ - کافرم‌گر مخمل و سنجاب می‌باید مرا
کافرم‌گر مخمل و سنجاب می‌باید مرا سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۷۷ - ای غم تو روغن چراغ ضمیرم
ای غم تو روغن چراغ ضمیرم جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۱۲ - گر عاقل و دیوانه و گر زاهد و مست
گر عاقل و دیوانه و گر زاهد و مست فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۷۰ - چون جان و دل از درش سفر ساز کنند
چون جان و دل از درش سفر ساز کنند جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۷۲ - درویشیم به حشمت دارا برابر است
درویشیم به حشمت دارا برابر است
شماره ۳۰۵ - ای دوست منم ز جرم شرمنده تو
ای دوست منم ز جرم شرمنده تو اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۴۳۹ - دو هفتهٔ دگر از بوی باد مشک فروش
دو هفتهٔ دگر از بوی باد مشک فروش عطار نیشابوری : قصاید
قصیده ۲۷ - مکن مدار برای من ای پسر روزه
مکن مدار برای من ای پسر روزه صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۹۷ - سری کاینجا چو دامان در قدم نیست
سری کاینجا چو دامان در قدم نیست سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۶۶ - استشهاد آوردن حکایت ابراهیم ادهم رحمة اللّه علیه جهت تاکید پند و موعظه بر این معنی
یک شبی خفته بود ابراهیم امیر معزی : قطعات
شماره ۱ - ای خداوندی که چون در بزم بنشانی مرا
ای خداوندی که چون در بزم بنشانی مرا سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۰۹ - در بیان آنکه مخلوقات سه نوع‌اند یکی فرشته و یکی حیوان و یکی آدمی. بر فرشته قلم نیست زیرا غیر طاعت وذکر کاری دیگر از او نمیآید. همچون ماهی که زنده از آب است، او نیز بدان زنده است. پس در طاعت وذکر او راثوابی نباشد، زیرا غذای خود میخورد و کار خود میکند و بر حیوان نیز هم قلم نیست زیرا بخواب و خور و غفلت زنده است و بجهت آنش آفریده‌اند قابلیت کاردیگر ندارد. در حیوانی و غفلت خوش است و فارغ و ایمن او را نه بهشت است و نه دوزخ. اما آدمی که نیمش فرشته است و نیمش حیوان صفت فرشتگیش طاعت میخواهد و صفت حیوانیش غفلت و خواب و خور این هر دو صفت دایم در جنگ‌اند، فرشتگیش بالا میکشد و حیوانیش زیر پس قلم بر وی است و معاقب اوست. که چرا میل بشغلی که بهتر است نمیکند، چون قابلیت و استعداد آن دارد که کار نیک
دان که مخلوق جمله سه شکل اند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۶۶ - غیر عبرت هیچ چیز از دار دنیا برمدار
غیر عبرت هیچ چیز از دار دنیا برمدار ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۶ - مادر ذوق و ادب
مادر باباشمل رفت از جهان جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۸۰ - وله
چو شاه زنگ راند ابلق زمکمن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۱۴ - از ناله عندلیب به برگ ونوارسید
از ناله عندلیب به برگ ونوارسید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۱۳ - می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشتر
می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشتر باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۱۰ - شوان استارگان یک‌یک شمارم
شوان استارگان یک‌یک شمارم سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۱۶ - گویم نمرده‌ام
ایزد چو مرده خواند مر آن را که مرد نیست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۸۱ - ما جان ز شوق وصل تو صد باره داده ایم
ما جان ز شوق وصل تو صد باره داده ایم بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۱۷ - کافرم‌گر مخمل و سنجاب می‌باید مرا
کافرم‌گر مخمل و سنجاب می‌باید مرا سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۷۷ - ای غم تو روغن چراغ ضمیرم
ای غم تو روغن چراغ ضمیرم جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۱۲ - گر عاقل و دیوانه و گر زاهد و مست
گر عاقل و دیوانه و گر زاهد و مست فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۷۰ - چون جان و دل از درش سفر ساز کنند
چون جان و دل از درش سفر ساز کنند جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۷۲ - درویشیم به حشمت دارا برابر است
درویشیم به حشمت دارا برابر است