خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن به بیان عشق و فروتنی خود در برابر معشوق می‌پردازد و خود را مخلوق، سگ و بنده او می‌داند. او اشاره می‌کند که جانش در عالم عشق مرده معشوق است و روانش در هر دو جهان زنده به اوست.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در متن ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند «سگ تو» نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
شماره ۳۰۵ - ای دوست منم ز جرم شرمنده تو
ای دوست منم ز جرم شرمنده تو
مخلوق تو وسگ تو وبنده تو ۱
در عالم عشق جان من مرده تو
در هر دو جهان روان من زنده تو ۲
مخلوق تو وسگ تو وبنده تو ۱
در عالم عشق جان من مرده تو
در هر دو جهان روان من زنده تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۴ - یاد آور روی دوست را گل می دان
گوهر بعدی:شماره ۳۰۶ - ای دیده زکات گیر نظاره تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
