خلاصه و رده‌بندی سنی 12+

در این متن، شاعر با استفاده از تشبیه‌های زیبا، یادآور دوست را به گل، زلف پریشان او را به سنبل و آوای حبیب را به بلبل تشبیه می‌کند. در پایان، همه‌ی این زیبایی‌ها را در برابر گل (یادآور دوست) خار می‌داند.

متن دارای مفاهیم عاشقانه و تشبیه‌های ادبی است که برای درک بهتر آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. این محتوا برای کودکان کم‌سن‌وسال ممکن است قابل‌درک نباشد.

مشاهده کامل

شماره ۳۰۴ - یاد آور روی دوست را گل می دان

یاد آور روی دوست را گل می دان
وان زلف پریش را تو سنبل می دان ۱

آوای حبیب را تو بلبل می دان
نی نی همه خار پیش آن گل می دان ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۲۳۳
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۰۳ - یک عمر اسیر درد پنهان بودن
گوهر بعدی:شماره ۳۰۵ - ای دوست منم ز جرم شرمنده تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.