صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۱۱ - به بحر چون صدف آنان که گوش هوش برند
به بحر چون صدف آنان که گوش هوش برند بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۵۹۹ - دل تا نظر گشود به خویش آفتاب دید
دل تا نظر گشود به خویش آفتاب دید نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۵۵ - آگاهی یافتن خسرو از عشق فرهاد
یکی محرم ز نزدیکان درگاه سعیدا : غزلیات
شماره ۲۸۴ - گر مطلب تو جنگ است صلح و صفا چه باشد
گر مطلب تو جنگ است صلح و صفا چه باشد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۲۵ - طلب گاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرم
طلب گاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۹۹ - دو اسپه پیک نظر می دوانم از چپ و راست
دو اسپه پیک نظر می دوانم از چپ و راست عطار نیشابوری : باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شماره ۳۵ - شرطِ رَهِ عشق چیست، درخون گشتن
شرطِ رَهِ عشق چیست، درخون گشتن ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۵۵۲ - بختی نه که با دوست در آمیزم من
بختی نه که با دوست در آمیزم من اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شماره ۹۴ - ساقی اگرت ستم مرادست بگو
ساقی اگرت ستم مرادست بگو جمال‌الدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۷۸ - خطاب بموفق الدین
اجل موفق دین آن خلاصه تحقیق بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۲۰ - دلا به گوشه ی آن چشم شرمناک نگر
دلا به گوشه ی آن چشم شرمناک نگر سید حسن غزنوی : قصاید
شمارهٔ ۳۸ - در تهنیت صحت ملکزاده خسروشاه گوید
ای بخت بده مژده که برخاست به یکبار فضولی : غزلیات
شماره ۳۸۹ - ای دل ز خویش بگذر گر میل یار داری
ای دل ز خویش بگذر گر میل یار داری حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۴۹۹ - فراقِ یارِ سفر کرده گر چنین باشد
فراقِ یارِ سفر کرده گر چنین باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۶۷ - به چاره سوز محبت ز جان برون نرود
به چاره سوز محبت ز جان برون نرود آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۴۲۸ - خیمه را لیلی چو بالا میکند
خیمه را لیلی چو بالا میکند جامی : دفتر سوم
بخش ۲۷ - حکایت رحم کردن نوشیروان بر آن پیرزن ناتوان که به کوزه ای نادرست دست و روی خود می شست
خواست تا آفتابه زر خویش شاه اسماعیل صفوی ( خطایی ) : گزیدهٔ اشعار ترکی
مئهمان گؤردوم
یئنه مئهمان گؤردوم, کؤنلوم شاد اولدو سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۹۱۳ - بعد مرگ از خاک ما مست تغافل نگذری
بعد مرگ از خاک ما مست تغافل نگذری صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۳۶۸ - لسان الحق
لسان‌الحق بود انسان فایق
غزل ۳۹۱۱ - به بحر چون صدف آنان که گوش هوش برند
به بحر چون صدف آنان که گوش هوش برند بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۵۹۹ - دل تا نظر گشود به خویش آفتاب دید
دل تا نظر گشود به خویش آفتاب دید نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۵۵ - آگاهی یافتن خسرو از عشق فرهاد
یکی محرم ز نزدیکان درگاه سعیدا : غزلیات
شماره ۲۸۴ - گر مطلب تو جنگ است صلح و صفا چه باشد
گر مطلب تو جنگ است صلح و صفا چه باشد قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۲۵ - طلب گاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرم
طلب گاری ز حد بگذشت و ما محروم و نامحرم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۹۹ - دو اسپه پیک نظر می دوانم از چپ و راست
دو اسپه پیک نظر می دوانم از چپ و راست عطار نیشابوری : باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شماره ۳۵ - شرطِ رَهِ عشق چیست، درخون گشتن
شرطِ رَهِ عشق چیست، درخون گشتن ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۵۵۲ - بختی نه که با دوست در آمیزم من
بختی نه که با دوست در آمیزم من اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شماره ۹۴ - ساقی اگرت ستم مرادست بگو
ساقی اگرت ستم مرادست بگو جمال‌الدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۷۸ - خطاب بموفق الدین
اجل موفق دین آن خلاصه تحقیق بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۲۰ - دلا به گوشه ی آن چشم شرمناک نگر
دلا به گوشه ی آن چشم شرمناک نگر سید حسن غزنوی : قصاید
شمارهٔ ۳۸ - در تهنیت صحت ملکزاده خسروشاه گوید
ای بخت بده مژده که برخاست به یکبار فضولی : غزلیات
شماره ۳۸۹ - ای دل ز خویش بگذر گر میل یار داری
ای دل ز خویش بگذر گر میل یار داری حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۴۹۹ - فراقِ یارِ سفر کرده گر چنین باشد
فراقِ یارِ سفر کرده گر چنین باشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۶۷ - به چاره سوز محبت ز جان برون نرود
به چاره سوز محبت ز جان برون نرود آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۴۲۸ - خیمه را لیلی چو بالا میکند
خیمه را لیلی چو بالا میکند جامی : دفتر سوم
بخش ۲۷ - حکایت رحم کردن نوشیروان بر آن پیرزن ناتوان که به کوزه ای نادرست دست و روی خود می شست
خواست تا آفتابه زر خویش شاه اسماعیل صفوی ( خطایی ) : گزیدهٔ اشعار ترکی
مئهمان گؤردوم
یئنه مئهمان گؤردوم, کؤنلوم شاد اولدو سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۹۱۳ - بعد مرگ از خاک ما مست تغافل نگذری
بعد مرگ از خاک ما مست تغافل نگذری صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۳۶۸ - لسان الحق
لسان‌الحق بود انسان فایق