مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۹۸ - تمثیل گریختن ممن و بی‌صبری او در بلا به اضطراب و بی‌قراری نخود و دیگر حوایج در جوش دیگ و بر دویدن تا بیرون جهند
بِنْگَر اَنْدَر نَخّودی در دیگْ چون سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۵۲ - چو بیند روی تو ای نازنین گل
چو بیند روی تو ای نازنین گل صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۱۰ - به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟
به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟ سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۱۴۹ - روزگاریست که کان گهرند
روزگاریست که کان گهرند محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۳ - برشکن طرف کله چون بفکنی از رخ نقاب
برشکن طرف کله چون بفکنی از رخ نقاب صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۴۱ - اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرها
اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرها صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۳ - در ششدرست مهره اسیر جهات را
در ششدرست مهره اسیر جهات را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۰۵ - شوق می از بهار گل اندام تازه شد
شوق می از بهار گل اندام تازه شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۹۵ - لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدند
لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدند مولوی : رباعیات
رباعی ۳۰ - با عشق روان شد از عدم مرکب ما
با عشق روان شد از عدم مرکب ما رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۶۳ - علای خراسانی
و هُوَ سید علاءالدین و از افاضل کاملین. در هندوستان وفات یافته. از اوست: بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۷۲ - بگشای پرده از گل رخسار اندکی
بگشای پرده از گل رخسار اندکی اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شماره ۲۳ - ساقی غم من بلند آوازه شدست
ساقی غم من بلند آوازه شدست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۱۹ - ز داغ، سینه پر تیر من گلستان است
ز داغ، سینه پر تیر من گلستان است نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۶۸ - گر دل داری بدست جز یار مجوی
گر دل داری بدست جز یار مجوی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۱۶ - خط ترا که دید که زیر و زبر نشد
خط ترا که دید که زیر و زبر نشد اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۴۲ - عشق همان به که به زاری بود
عشق همان به که به زاری بود سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۶۵ - عشق کو تا مژه در خون جگر غوطه دهم
عشق کو تا مژه در خون جگر غوطه دهم اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۱۶۷ - هر چند که بی عشق [و] وفایی بسَرا
هر چند که بی عشق [و] وفایی بسَرا فضولی : غزلیات
شماره ۳۷۹ - غیر از درت پناه نداریم یا نبی
غیر از درت پناه نداریم یا نبی
بخش ۱۹۸ - تمثیل گریختن ممن و بی‌صبری او در بلا به اضطراب و بی‌قراری نخود و دیگر حوایج در جوش دیگ و بر دویدن تا بیرون جهند
بِنْگَر اَنْدَر نَخّودی در دیگْ چون سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۵۲ - چو بیند روی تو ای نازنین گل
چو بیند روی تو ای نازنین گل صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۱۰ - به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟
به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟ سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۱۴۹ - روزگاریست که کان گهرند
روزگاریست که کان گهرند محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۳ - برشکن طرف کله چون بفکنی از رخ نقاب
برشکن طرف کله چون بفکنی از رخ نقاب صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۴۱ - اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرها
اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرها صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۳ - در ششدرست مهره اسیر جهات را
در ششدرست مهره اسیر جهات را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۰۵ - شوق می از بهار گل اندام تازه شد
شوق می از بهار گل اندام تازه شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۹۵ - لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدند
لاله ها از پرتو رخسار او گلگون شدند مولوی : رباعیات
رباعی ۳۰ - با عشق روان شد از عدم مرکب ما
با عشق روان شد از عدم مرکب ما رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۶۳ - علای خراسانی
و هُوَ سید علاءالدین و از افاضل کاملین. در هندوستان وفات یافته. از اوست: بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۷۲ - بگشای پرده از گل رخسار اندکی
بگشای پرده از گل رخسار اندکی اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شماره ۲۳ - ساقی غم من بلند آوازه شدست
ساقی غم من بلند آوازه شدست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۱۹ - ز داغ، سینه پر تیر من گلستان است
ز داغ، سینه پر تیر من گلستان است نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۶۸ - گر دل داری بدست جز یار مجوی
گر دل داری بدست جز یار مجوی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۱۶ - خط ترا که دید که زیر و زبر نشد
خط ترا که دید که زیر و زبر نشد اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۳۴۲ - عشق همان به که به زاری بود
عشق همان به که به زاری بود سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۶۵ - عشق کو تا مژه در خون جگر غوطه دهم
عشق کو تا مژه در خون جگر غوطه دهم اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۱۶۷ - هر چند که بی عشق [و] وفایی بسَرا
هر چند که بی عشق [و] وفایی بسَرا فضولی : غزلیات
شماره ۳۷۹ - غیر از درت پناه نداریم یا نبی
غیر از درت پناه نداریم یا نبی