خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر به زیبایی گل و پریشانی عالم اشاره دارد و از جنون و شور در سر بید میپرسد. شاعر به دنبال یافتن آزادهای در گلشن است و از نخلهایی میگوید که عیان و نهان شدهاند. همچنین، از نسیمی میخواهد که راهنمای مجنونصفتان باشد و تنها طغرا را آگاه از اسباب جنون میداند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیدهای است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به تجربه و دانش بیشتری دارد.
شماره ۳۱۴ - گل به زر شاد و پریشانی عالم بر بید
گل به زر شاد و پریشانی عالم بر بید
نزند از چه درین باغ، جنون بر سر بید؟ ۱
تا توان یافت که آزاده این گلشن کیست
بر هر نخل عیان گشت و نهان شد بر بید ۲
برگ سبزی نفرستاد به مجنون صفتان
کو نسیمی که درین کار شود رهبر بید ۳
غیر طغرا که ز اسباب جنون آگاه است
کس ندانسته که شور از چه بود در سر بید ۴
نزند از چه درین باغ، جنون بر سر بید؟ ۱
تا توان یافت که آزاده این گلشن کیست
بر هر نخل عیان گشت و نهان شد بر بید ۲
برگ سبزی نفرستاد به مجنون صفتان
کو نسیمی که درین کار شود رهبر بید ۳
غیر طغرا که ز اسباب جنون آگاه است
کس ندانسته که شور از چه بود در سر بید ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۳ - لبش در باغ، رنگ آمیز گلهای تبسم شد
گوهر بعدی:شماره ۳۱۵ - کندن دل زان جوان، آسایش این پیر شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.