فضولی : مقطعات
شماره ۲۰ - دام دردست و بلا دایره قید جهان
دام دردست و بلا دایره قید جهان سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۲۱ - نه همین نازش مرا منع از رخ او می کند
نه همین نازش مرا منع از رخ او می کند شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۸۱ - در کتم عدم عقل خیالی بسته
در کتم عدم عقل خیالی بسته رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۵۴ - آنکه از عار به یاران نشود یار اینست
آنکه از عار به یاران نشود یار اینست بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۵۰ - فردا که هر غنیم نماید غنیم خویش
فردا که هر غنیم نماید غنیم خویش شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۱۴۵ - بر خاک درش هر که مقامی دارد
بر خاک درش هر که مقامی دارد مولوی : دفتر اول
بخش ۹۳ - برون انداختن مرد تاجر طوطی را از قفس و پریدن طوطی مرده
بَعد از آنَش از قَفَس بیرون فَکَند بلند اقبال : غزلیات
شماره ۴۵۰ - دیوانه ام ای شوخ پری وار توکردی
دیوانه ام ای شوخ پری وار توکردی رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیف
پاره ۱۸
من چنین زار ازان جماش شدم مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۴ - بر ره بگماشت دوش مه پرتو را
بر ره بگماشت دوش مه پرتو را نظیری نیشابوری : ترکیبات
شمارهٔ ۶ - این ترکیب بند مرثیه ایست که در فوت ولد دلبندم نورالدین محمد که دوازده روز در فضای دنیا بود گفته شده
دوش آن زمان که تیر شهاب از کمان فتاد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۶۸ - شکرین لعل تو کان نمک است
شکرین لعل تو کان نمک است قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۵۲ - بس رنج در آماجگه عشق تو بردیم
بس رنج در آماجگه عشق تو بردیم مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۸۳ - خورشید بماناد اگر سایه نماند
خورشید بماناد اگر سایه نماند آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۳۶۱ - ماراست دوست یک دو جهان جمله دشمنند
ماراست دوست یک دو جهان جمله دشمنند عیوقی : ورقه و گلشاه
بخش ۸ - سخن گفتن ورقه با پدر و جواب دادن پدرش
چو از شعر فارغ شد آمد بپای سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۲۲ - خط برآوردی و بر جا سرو چالاکت هنوز
خط برآوردی و بر جا سرو چالاکت هنوز غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۶۲ - قسم سیم مباحات بود
و هیچ عاقل مبادا که غافل وار چون بهایم در مباحات می رود و از نیت نیکو غافل ماند که خسران آن عظیم بود که از همه حرکات سوال خواهند کرد و در همه مباحات حساب خواهد بود. اگر نیت بد بود بر وی بود و اگر نیت نیک بود وی را بود و اگر نه سر به سر بود، ولکن وقت ضایع کرده باشد که بدان صرف کرده باشد و از وی فایده نگرفته و خلاف کرده باشد این آیت را که «ولاتنس نصیبک من الدنیا» یعنی که دنیا گذران است. تو نصیب خود از وی بستان تا با تو بماند. بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۴۹ - غم هجران به جان من زد آتش
غم هجران به جان من زد آتش جامی : سبحةالابرار
بخش ۵۸ - عقد هفدهم در توکل که اعتماد است بر کفیل ارزاق و تفویض امر به تدبیر وکیل علی الاطلاق عمت الاؤه و تقدست اسماؤه
ای در اسباب جهان پای تو بند
شماره ۲۰ - دام دردست و بلا دایره قید جهان
دام دردست و بلا دایره قید جهان سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۲۱ - نه همین نازش مرا منع از رخ او می کند
نه همین نازش مرا منع از رخ او می کند شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۸۱ - در کتم عدم عقل خیالی بسته
در کتم عدم عقل خیالی بسته رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۵۴ - آنکه از عار به یاران نشود یار اینست
آنکه از عار به یاران نشود یار اینست بابافغانی : غزلیات
شماره ۳۵۰ - فردا که هر غنیم نماید غنیم خویش
فردا که هر غنیم نماید غنیم خویش شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۱۴۵ - بر خاک درش هر که مقامی دارد
بر خاک درش هر که مقامی دارد مولوی : دفتر اول
بخش ۹۳ - برون انداختن مرد تاجر طوطی را از قفس و پریدن طوطی مرده
بَعد از آنَش از قَفَس بیرون فَکَند بلند اقبال : غزلیات
شماره ۴۵۰ - دیوانه ام ای شوخ پری وار توکردی
دیوانه ام ای شوخ پری وار توکردی رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیف
پاره ۱۸
من چنین زار ازان جماش شدم مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۴ - بر ره بگماشت دوش مه پرتو را
بر ره بگماشت دوش مه پرتو را نظیری نیشابوری : ترکیبات
شمارهٔ ۶ - این ترکیب بند مرثیه ایست که در فوت ولد دلبندم نورالدین محمد که دوازده روز در فضای دنیا بود گفته شده
دوش آن زمان که تیر شهاب از کمان فتاد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۶۸ - شکرین لعل تو کان نمک است
شکرین لعل تو کان نمک است قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۵۲ - بس رنج در آماجگه عشق تو بردیم
بس رنج در آماجگه عشق تو بردیم مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۸۳ - خورشید بماناد اگر سایه نماند
خورشید بماناد اگر سایه نماند آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۳۶۱ - ماراست دوست یک دو جهان جمله دشمنند
ماراست دوست یک دو جهان جمله دشمنند عیوقی : ورقه و گلشاه
بخش ۸ - سخن گفتن ورقه با پدر و جواب دادن پدرش
چو از شعر فارغ شد آمد بپای سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۲۲ - خط برآوردی و بر جا سرو چالاکت هنوز
خط برآوردی و بر جا سرو چالاکت هنوز غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۶۲ - قسم سیم مباحات بود
و هیچ عاقل مبادا که غافل وار چون بهایم در مباحات می رود و از نیت نیکو غافل ماند که خسران آن عظیم بود که از همه حرکات سوال خواهند کرد و در همه مباحات حساب خواهد بود. اگر نیت بد بود بر وی بود و اگر نیت نیک بود وی را بود و اگر نه سر به سر بود، ولکن وقت ضایع کرده باشد که بدان صرف کرده باشد و از وی فایده نگرفته و خلاف کرده باشد این آیت را که «ولاتنس نصیبک من الدنیا» یعنی که دنیا گذران است. تو نصیب خود از وی بستان تا با تو بماند. بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۴۹ - غم هجران به جان من زد آتش
غم هجران به جان من زد آتش جامی : سبحةالابرار
بخش ۵۸ - عقد هفدهم در توکل که اعتماد است بر کفیل ارزاق و تفویض امر به تدبیر وکیل علی الاطلاق عمت الاؤه و تقدست اسماؤه
ای در اسباب جهان پای تو بند
