انوری : مقطعات
شمارهٔ ۱۳۱ - صفی‌الدین موفق هیزمی به انوری وعده کرد و حکیم غلام خود را به طلب آن فرستاد چون به وعده وفا نکرد این قطعه در هجو او گفت
صفی‌الدین موفق را چو بینی
سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۷۵ - آنکس که به یاد او مرا کار نکوست
آنکس که به یاد او مرا کار نکوست
سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۴۸ - قصه خوان
قصه خوان امرد مرا با خویش آخر یار کرد
سنایی غزنوی : طریق التحقیق
اول ما خلق الله تعالی نوری
تو چه دانی چه در معنی سفت
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۳۳۷ - طول امر از دل چه خیال است برآید؟
طول امر از دل چه خیال است برآید؟
قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۹۶ - شنیدستم که بوتیمار مرغیست
شنیدستم که بوتیمار مرغیست
میرزا قلی میلی مشهدی : قصاید
شمارهٔ ۳۰ - درمدح قطب‌الّدین محمّد خان
روز عیدم یار اگر قربان کند
واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۸۹ - چهره بگشای، که از شوق بپرواز آیم
چهره بگشای، که از شوق بپرواز آیم
ترانه های کودکانه : بخش اول
دختر ما مثل گله
دختر ما مثل گله، گله و گله
قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۲۳ - خازن میر معظم راوی اشعار من
خازن میر معظم راوی اشعار من
نهج البلاغه : خطبه ها
سخنرانی در عيد قربان
و من خطبة له عليه‌السلام و هي في التزهيد في الدنيا
احمد شاملو : باغ آینه
باران
بر شربِ بی‌پولکِ شب
مولوی : دفتر چهارم
بخش ۸۵ - شخصی به وقت استنجا می‌گفت اللهم ارحنی رائحة الجنه به جای آنک اللهم اجعلنی من التوابین واجعلنی من المتطهرین کی ورد استنجاست و ورد استنجا را به وقت استنشاق می‌گفت عزیزی بشنید و این را طاقت نداشت
آن یکی در وَقتِ اِسْتِنْجا بِگُفت
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۱۵ - زانجم نور مه در دیده روزن نمی آید
زانجم نور مه در دیده روزن نمی آید
مولوی : دفتر چهارم
بخش ۱۰۶ - تزییف سخن هامان علیه‌اللعنه
دوست از دشمن هَمی‌نَشْناخت او
خیام : رباعیات
رباعی ۱۳۵ - یک روز ز بند عالم آزاد نیم
یک روز ز بند عالم آزاد نیم
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۸۱ - ساقی بیار باده و عیشم به کام کن
ساقی بیار باده و عیشم به کام کن
اوحدی مراغه‌ای : منطق‌العشاق
رسیدن نامهٔ عاشق به معشوق
چو پیش عاشق آمد نامهٔ دوست
مولوی : دفتر چهارم
بخش ۱۲۹ - قصهٔ شکایت استر با شتر کی من بسیار در رو می‌افتم در راه رفتن تو کم در روی می‌آیی این چراست و جواب گفتن شتر او را
اُشتُری را دید روزی اَسْتَری
عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۵۴۹ - بانگ ما کبک است، خرمن را به خرمن باز ده
بانگ ما کبک است، خرمن را به خرمن باز ده