این متن شعری است که مضامین عمیق فلسفی و اخلاقی را بیان میکند. در آن از مفاهیمی مانند روشنایی دل، احتیاط در زندگی، نیاز به ابزار مناسب برای موفقیت (مانند عصای موسی)، و تلاش برای رسیدن به خواستهها صحبت میشود. همچنین تأکید دارد که برخی چیزها بدون تلاش و ابزار مناسب به دست نمیآیند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم کامل این مضامین مشکل داشته باشند.
غزل ۳۲۱۵ - زانجم نور مه در دیده روزن نمی آید
زچندین چشم، کار یک دل روشن نمی آید ۱
اگر خواهی سلامت از جهان، سر در گریبان کش
کز این دریا برون کس بی فرو رفتن نمی آید ۲
دل روشن مرا دارد زچشم باز مستغنی
که نور خانه آیینه از روزن نمی آید ۳
مشو در راه امن از احتیاط ای راهرو غافل
که موسی بی عصا در وادی ایمن نمی آید ۴
زبیرحمی همان بر روی من در باغبان بندد
زدست کوته من گرچه گل چیدن نمی آید ۵
به روی نرم نتوان کامیاب از خلق شد صائب
شرر بیرون زصلب سنگ بی آهن نمی آید ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.