اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۴۰ - مارا کشی و زنده جاوید میکنی
مارا کشی و زنده جاوید میکنی
نسیمی : غزلیات
شماره ۵۲ - خلاق دو عالم بجز از فضل خدا نیست
خلاق دو عالم بجز از فضل خدا نیست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۶ - چشم او چندان که مست خواب می سازد مرا
چشم او چندان که مست خواب می سازد مرا
نسیمی : غزلیات
شماره ۶۴ - هر که را اندیشه زلف تو در دل جا گرفت
هر که را اندیشه زلف تو در دل جا گرفت
اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۴۲ - ز خلوتخانه وحدت چو بنهادی قدم بیرون
ز خلوتخانه وحدت چو بنهادی قدم بیرون
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۱۱ - خرد مستست و دل مستست و جان مست
خرد مستست و دل مستست و جان مست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۱۴ - پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیست
پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیست
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۹۲۸ - نسخهٔ مغلوط عالم قابل اصلاح نیست
نسخهٔ مغلوط عالم قابل اصلاح نیست
رودکی : رباعیات
رباعی ۱۸ - بر عشق توام، نه صبر پیداست، نه دل
بر عشق توام، نه صبر پیداست، نه دل
ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۶۳ - روزی که به رغم چرخ مهمان منی
روزی که به رغم چرخ مهمان منی
هاتف اصفهانی : اشعار عربی
شماره ۲ - سلمی علی رحلها و الرحل محمول
سلمی علی رحلها و الرحل محمول
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۳۷ - چه باشد شیوه عاشق؟ بمعشوقان نظر کردن
چه باشد شیوه عاشق؟ بمعشوقان نظر کردن
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۳ - باده می ریزند صافی دم بدم در جام ما
باده می ریزند صافی دم بدم در جام ما
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۰۸ - گران گشتم به چشمش بس که رفتم بی طلب سویش
گران گشتم به چشمش بس که رفتم بی طلب سویش
قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۱۱ - نیست باکی گر به دستم غنچه سیراب نیست
نیست باکی گر به دستم غنچه سیراب نیست
طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۱۲ - بصد بلا زغمت گرچه مبتلا شده ام
بصد بلا زغمت گرچه مبتلا شده ام
عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۸۴ - عصمت از لعل لبت گرد هوس می گردد
عصمت از لعل لبت گرد هوس می گردد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۱۸ - هرطرف صد راه پیما هست سر گردان خضر
هرطرف صد راه پیما هست سر گردان خضر
ابوعلی عثمانی : باب سوم
بخش ۲۰ - شریعت و حقیقت
و از آن جمله شریعت و حقیقت است شریعت امر بود بالتزام بندگی و حقیقت مشاهدت ربوبیّت بود، هر شریعت کی مؤیّد نباشد بحقیقت پذیرفته نبود و هر حقیقت که بسته نبود بشریعت با هیچ حاصل نیاید و شریعت بتکلیف خلق آمدست و حقیقت خبر دادن است از تصریف حق، شریعت پرستیدن حقست و حقیقت دیدن حق است، شریعت قیام کردن است بآنچه فرمود، و حقیقت دیدن است آنرا که قضا و تقدیر کردست و پنهان و آشکارا کردست.
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۱۹۱ - کهن پیر گردون به موی سفید
کهن پیر گردون به موی سفید