خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از همراهی و یاری یک جوان زیبا (امرد) سخن می‌گوید که با او همخانه شده و به نذر و عبادت (خضر) مشغول شده است. این متن به رابطه‌ای عاطفی یا معنوی بین دو نفر اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاطفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامناسب باشد. همچنین، اشاره به رابطه‌های عاطفی یا معنوی نیازمند درک بالاتری است.
شمارهٔ ۱۴۸ - قصه خوان
قصه خوان امرد مرا با خویش آخر یار کرد
همره من خانه آمد نذر خضرم کار کرد ۱
همره من خانه آمد نذر خضرم کار کرد ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۴۷ - پاده چی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۴۹ - خشت پز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
