خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن درباره بوتیمار، مرغی است که از عشق به آب غمگین است و در کنار آب می‌نشیند و می‌گوید اگر کمی آب بنوشد، کم می‌شود. متن به خُلق بد و حرص انسان برای جمع‌آوری مال و ثروت اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه این حرص باعث می‌شود انسان از دیگران دوری کند.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره و زبان شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۶ - شنیدستم که بوتیمار مرغیست
شنیدستم که بوتیمار مرغیست
که هست از عشق آبش در درون غم ۱
نشیند در کنار آب و گوید
که گر نوشم شود آب اندکی کم ۲
بخل بدکنش را در زمانه
توگویی این صفت باشد مسلم ۳
ز فرط حرص مال خویشتن را
همی بر خویشتن دارد محرم ۴
به هرحال از برای غیر جاوید
ز هر سو سیم و زر آرد فراهم ۵
که هست از عشق آبش در درون غم ۱
نشیند در کنار آب و گوید
که گر نوشم شود آب اندکی کم ۲
بخل بدکنش را در زمانه
توگویی این صفت باشد مسلم ۳
ز فرط حرص مال خویشتن را
همی بر خویشتن دارد محرم ۴
به هرحال از برای غیر جاوید
ز هر سو سیم و زر آرد فراهم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵ - جهان ز حوصلهٔ آرزو فراخ‌ترست
گوهر بعدی:شماره ۹۷ - ای داور زمانه که از وصف رای تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
