خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عرفانی به مفهوم وحدت با خداوند و اطاعت از فرمان او اشاره دارد. شاعر بیان میکند که ظاهر انسانها ممکن است با دیگران باشد، اما باطنشان با خداست. همچنین، به چهار صفت برتر (صدق، حیا، عدل و کرم) اشاره میکند که مانند آفتابهایی درخشان هستند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات مانند «کله از سر، سرش ز تن برداشت» ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد.
اول ما خلق الله تعالی نوری
تو چه دانی چه در معنی سفت
اندر آن دم که «لی مع الله» گفت ۱
زآنکه بودست روز و شب مطلق
ظاهرش با تو باطنش با حق ۲
هر که فرمان او به جا بگذاشت
کله از سر، سرش زتن برداشت ۳
چاربارش که شهسوارانند
از شرف بهترین یارانند ۴
هر چهار آفتاب چرخ امم
بحر صدق و حیا و عدل وکرم ۵
اندر آن دم که «لی مع الله» گفت ۱
زآنکه بودست روز و شب مطلق
ظاهرش با تو باطنش با حق ۲
هر که فرمان او به جا بگذاشت
کله از سر، سرش زتن برداشت ۳
چاربارش که شهسوارانند
از شرف بهترین یارانند ۴
هر چهار آفتاب چرخ امم
بحر صدق و حیا و عدل وکرم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:و ما ارسلناک الا رحمة للعالمین
گوهر بعدی:مدح امیرالمومنین ابوبکر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.