شاعر از نارضایتی خود از زندگی و احساس ناتوانی در برابر جهان سخن میگوید. او با وجود تجربههای فراوان، خود را در کار جهان ناتوان و ناشاد میداند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. این مفاهیم ممکن است برای سنین پایینتر قابل درک نباشد.
رباعی ۱۳۵ - یک روز ز بند عالم آزاد نیم
یک دم زدن از وجود خود شاد نیم ۱
شاگردی روزگار کردم بسیار
در کار جهان هنوز استاد نیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.