این متن بیانگر چرخه زندگی انسان از کودکی تا مرگ است. ابتدا به عنوان کودک نزد استاد میرویم، سپس به عنوان استاد شاد میشویم، و در نهایت به خاک بازمیگردیم و نابود میشویم.
این متن مفاهیم عمیق فلسفی درباره زندگی و مرگ را مطرح میکند که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. افراد بالای 15 سال بهتر میتوانند این مفاهیم را درک و تحلیل کنند.
رباعی ۱۳۴ - یک چند به کودکی به استاد شدیم
یک چند به استادی خود شاد شدیم ۱
پایان سخن شنو که ما را چه رسید
از خاک درآمدیم و بر باد شدیم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.