ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۷۷ - زنار پرست زلف عنبر بویت
زنار پرست زلف عنبر بویت آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۵۹۴ - رتبه عشق برونست زادراک قیاس
رتبه عشق برونست زادراک قیاس فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۲۷۲ - جانا، ز منت ملال تا کی؟
جانا، ز منت ملال تا کی؟ اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۷۱۸ - ای داده روی خوب تو از حسن داد دیده
ای داده روی خوب تو از حسن داد دیده صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۲۶۴ - هر که پا کج می‌گذارد، ما دل خود می‌خوریم
هر که پا کج می‌گذارد، ما دل خود می‌خوریم امیر پازواری : چهاربیتی‌ها
شماره ۱۹۹ - نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُویی
نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُویی اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۲۸ - گلزار جهان که غیر خارش نبود
گلزار جهان که غیر خارش نبود ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۱۶ - عالم به خروش لااله الا هوست
عالم به خروش لااله الا هوست نسیمی : غزلیات
شماره ۱۰۴ - آن آفتاب دولت بر چرخ ما برآمد
آن آفتاب دولت بر چرخ ما برآمد شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۵۶ - به هر طرف که روان می شوید ملک شماست
به هر طرف که روان می شوید ملک شماست مولوی : دفتر ششم
بخش ۹۰ - قصهٔ آنک گاو بحری گوهر کاویان از قعر دریا بر آورد شب بر ساحل دریا نهد در درخش و تاب آن می‌چرد بازرگان از کمین برون آید چون گاو از گوهر دورتر رفته باشد بازرگان به لجم و گل تیره گوهر را بپوشاند و بر درخت گریزد الی آخر القصه و التقریب
گاوِ آبی گوهر از بَحْر آوَرَد صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۴۸ - سوال الحضرتین
گرت علمی بحال نشاتین است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۵۸ - پنهان تراست ساعد سیمین در آستین
پنهان تراست ساعد سیمین در آستین فضولی : مقطعات
شماره ۴۶ - فریاد ازین سپهر ستمگر که در جهان
فریاد ازین سپهر ستمگر که در جهان امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۶۴ - تتبع خواجه
علی الصباح مغان قفل دیر باز کنید سید حسن غزنوی : قصاید
شمارهٔ ۴۱ - در مدح عبدالجبارگوید
ای مبارک تر عشقت ز سعادت بسیار فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۱۰۱ - گر پریشان خم گیسوی تو از شانه نبود
گر پریشان خم گیسوی تو از شانه نبود حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۸۴ - تیغت به سرم خمار نگذاشت
تیغت به سرم خمار نگذاشت اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۷۱ - آنکه برات چمن برگل و سنبل نوشت
آنکه برات چمن برگل و سنبل نوشت قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۹۶ - غیر از شکن طره به جایی گذرم نیست
غیر از شکن طره به جایی گذرم نیست
رباعی ۱۷۷ - زنار پرست زلف عنبر بویت
زنار پرست زلف عنبر بویت آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۵۹۴ - رتبه عشق برونست زادراک قیاس
رتبه عشق برونست زادراک قیاس فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۲۷۲ - جانا، ز منت ملال تا کی؟
جانا، ز منت ملال تا کی؟ اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۷۱۸ - ای داده روی خوب تو از حسن داد دیده
ای داده روی خوب تو از حسن داد دیده صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۲۶۴ - هر که پا کج می‌گذارد، ما دل خود می‌خوریم
هر که پا کج می‌گذارد، ما دل خود می‌خوریم امیر پازواری : چهاربیتی‌ها
شماره ۱۹۹ - نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُویی
نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُویی اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۲۸ - گلزار جهان که غیر خارش نبود
گلزار جهان که غیر خارش نبود ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۱۶ - عالم به خروش لااله الا هوست
عالم به خروش لااله الا هوست نسیمی : غزلیات
شماره ۱۰۴ - آن آفتاب دولت بر چرخ ما برآمد
آن آفتاب دولت بر چرخ ما برآمد شاه نعمت‌الله ولی : مفردات
شماره ۵۶ - به هر طرف که روان می شوید ملک شماست
به هر طرف که روان می شوید ملک شماست مولوی : دفتر ششم
بخش ۹۰ - قصهٔ آنک گاو بحری گوهر کاویان از قعر دریا بر آورد شب بر ساحل دریا نهد در درخش و تاب آن می‌چرد بازرگان از کمین برون آید چون گاو از گوهر دورتر رفته باشد بازرگان به لجم و گل تیره گوهر را بپوشاند و بر درخت گریزد الی آخر القصه و التقریب
گاوِ آبی گوهر از بَحْر آوَرَد صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۴۸ - سوال الحضرتین
گرت علمی بحال نشاتین است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۵۸ - پنهان تراست ساعد سیمین در آستین
پنهان تراست ساعد سیمین در آستین فضولی : مقطعات
شماره ۴۶ - فریاد ازین سپهر ستمگر که در جهان
فریاد ازین سپهر ستمگر که در جهان امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۶۴ - تتبع خواجه
علی الصباح مغان قفل دیر باز کنید سید حسن غزنوی : قصاید
شمارهٔ ۴۱ - در مدح عبدالجبارگوید
ای مبارک تر عشقت ز سعادت بسیار فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۱۰۱ - گر پریشان خم گیسوی تو از شانه نبود
گر پریشان خم گیسوی تو از شانه نبود حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۸۴ - تیغت به سرم خمار نگذاشت
تیغت به سرم خمار نگذاشت اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۷۱ - آنکه برات چمن برگل و سنبل نوشت
آنکه برات چمن برگل و سنبل نوشت قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۹۶ - غیر از شکن طره به جایی گذرم نیست
غیر از شکن طره به جایی گذرم نیست