بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۰۹ - نشاند عجزم بر آستانی که محوم از جیب تا به دامن
نشاند عجزم بر آستانی که محوم از جیب تا به دامن ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۰ - گر طالب راه حق شوی ره پیداست
گر طالب راه حق شوی ره پیداست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۶۶ - خنده دزدیدن به دل گل در گریبان کردن است
خنده دزدیدن به دل گل در گریبان کردن است واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۸۹ - نیست دل را با هوسهای جهان در سینه جا
نیست دل را با هوسهای جهان در سینه جا قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۷۸ - در غزل است
ای عشق غم شد از تو مرا شادی سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۳۰ - در مدح سلطان سنجر
آمد بملک توران سنجر خدایگان قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۳۹ - ره‌زدن درخانه کار چشم فتّان بوده است
ره‌زدن درخانه کار چشم فتّان بوده است امیر معزی : رباعیات
شماره ۱۴ - یازنده‌تر از روزشماری ای شب
یازنده‌تر از روزشماری ای شب مشتاق اصفهانی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۳۱ - تاریخ فوت مریم
آه از چرخ جفاپیشه که دست اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۸۹ - در عالم فقر ار سر هر پر هوسی
در عالم فقر ار سر هر پر هوسی انوری : رباعیات
رباعی ۱۱۸ - صد پرده شبی فلک ز من بردارد
صد پرده شبی فلک ز من بردارد امام خمینی : غزلیات
وادی ایمن
من در این بادیه صاحبنظری میجویم صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۴۱۴ - المضاهاه بین‌الشئون و الحقایق
مضاهات آنکه بر تعیین لایق صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۷۸ - به زلف جستم از آن دو خط گریز گاهی چند
به زلف جستم از آن دو خط گریز گاهی چند رشیدالدین میبدی : ۵- سورة المائدة- مدنیة
۱۶ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ إِذْ قالَ اللَّهُ خدا خواهد گفت فردا در قیامت، یا عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ تو گفتى مردمان را، اتَّخِذُونِی وَ أُمِّی إِلهَیْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ مرا که عیسىام و مادرم را مریم هر دو خدایان دانید و بخدایى گیرید فرود از اللَّه، قالَ سُبْحانَکَ عیسى گوید پاکى و بىعیبى ترا، ما یَکُونُ لِی أَنْ أَقُولَ نبود مرا و نسزد که گویم ما لَیْسَ لِی بِحَقٍّ آنچه مرا نیامد و نه سزاست، إِنْ کُنْتُ قُلْتُهُ اگر چنانست که گفتم فَقَدْ عَلِمْتَهُ تو خود دانستهاى. تَعْلَمُ ما فِی نَفْسِی تو دانى که در نفس من چیست وَ لا أَعْلَمُ ما فِی نَفْسِکَ و من ندانم که در نفس تو چیست، إِنَّکَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُیُوبِ (۱۱۶) تو آنى که خداوند غیب دانى. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۷۲ - خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم
خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۲۲ - جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگ
جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگ سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۵ - خر دجال
ای خر دجال گرگ یوسف خوانی ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۹۳ - بر دلم قهر و رضای تو لذیذ
بر دلم قهر و رضای تو لذیذ مولوی : غزلیات
غزل ۴۴ - در دو جهان لطیف و خوش همچو امیر ما کجا؟
در دو جهانْ لَطیف و خوشْ همچو امیِر ما کجا؟
غزل ۲۵۰۹ - نشاند عجزم بر آستانی که محوم از جیب تا به دامن
نشاند عجزم بر آستانی که محوم از جیب تا به دامن ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۶۰ - گر طالب راه حق شوی ره پیداست
گر طالب راه حق شوی ره پیداست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۶۶ - خنده دزدیدن به دل گل در گریبان کردن است
خنده دزدیدن به دل گل در گریبان کردن است واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۸۹ - نیست دل را با هوسهای جهان در سینه جا
نیست دل را با هوسهای جهان در سینه جا قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۷۸ - در غزل است
ای عشق غم شد از تو مرا شادی سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۳۰ - در مدح سلطان سنجر
آمد بملک توران سنجر خدایگان قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۳۹ - ره‌زدن درخانه کار چشم فتّان بوده است
ره‌زدن درخانه کار چشم فتّان بوده است امیر معزی : رباعیات
شماره ۱۴ - یازنده‌تر از روزشماری ای شب
یازنده‌تر از روزشماری ای شب مشتاق اصفهانی : ماده تاریخ
شمارهٔ ۳۱ - تاریخ فوت مریم
آه از چرخ جفاپیشه که دست اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۸۹ - در عالم فقر ار سر هر پر هوسی
در عالم فقر ار سر هر پر هوسی انوری : رباعیات
رباعی ۱۱۸ - صد پرده شبی فلک ز من بردارد
صد پرده شبی فلک ز من بردارد امام خمینی : غزلیات
وادی ایمن
من در این بادیه صاحبنظری میجویم صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۴۱۴ - المضاهاه بین‌الشئون و الحقایق
مضاهات آنکه بر تعیین لایق صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۷۸ - به زلف جستم از آن دو خط گریز گاهی چند
به زلف جستم از آن دو خط گریز گاهی چند رشیدالدین میبدی : ۵- سورة المائدة- مدنیة
۱۶ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ إِذْ قالَ اللَّهُ خدا خواهد گفت فردا در قیامت، یا عِیسَى ابْنَ مَرْیَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ تو گفتى مردمان را، اتَّخِذُونِی وَ أُمِّی إِلهَیْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ مرا که عیسىام و مادرم را مریم هر دو خدایان دانید و بخدایى گیرید فرود از اللَّه، قالَ سُبْحانَکَ عیسى گوید پاکى و بىعیبى ترا، ما یَکُونُ لِی أَنْ أَقُولَ نبود مرا و نسزد که گویم ما لَیْسَ لِی بِحَقٍّ آنچه مرا نیامد و نه سزاست، إِنْ کُنْتُ قُلْتُهُ اگر چنانست که گفتم فَقَدْ عَلِمْتَهُ تو خود دانستهاى. تَعْلَمُ ما فِی نَفْسِی تو دانى که در نفس من چیست وَ لا أَعْلَمُ ما فِی نَفْسِکَ و من ندانم که در نفس تو چیست، إِنَّکَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُیُوبِ (۱۱۶) تو آنى که خداوند غیب دانى. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۷۲ - خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم
خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۲۲ - جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگ
جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگ سوزنی سمرقندی : قطعات
شمارهٔ ۵ - خر دجال
ای خر دجال گرگ یوسف خوانی ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۹۳ - بر دلم قهر و رضای تو لذیذ
بر دلم قهر و رضای تو لذیذ مولوی : غزلیات
غزل ۴۴ - در دو جهان لطیف و خوش همچو امیر ما کجا؟
در دو جهانْ لَطیف و خوشْ همچو امیِر ما کجا؟