ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۹۳ - بر دلم قهر و رضای تو لذیذ
بر دلم قهر و رضای تو لذیذ مولوی : غزلیات
غزل ۴۴ - در دو جهان لطیف و خوش همچو امیر ما کجا؟
در دو جهانْ لَطیف و خوشْ همچو امیِر ما کجا؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۵۸ - من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسم
من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسم ملا احمد نراقی : باب چهارم
درختان و شکوفایی آنها
و ساعتی بنگر در درختان که چون آب به ایشان رسد چگونه جمیع اجزای آنها تازه و خرم و سبز و با طراوت می گردد، و آب به یک نسبت به جمیع ریشه و ساقه و برگ و شکوفه و میوه آن می رسد و بالسویه میان آنها قسمت می گردد و از آن پی ببر به قسمت کننده آن و بخند بر ادراک احمقانی چند که این حکمتهای ظاهره و مصالح بینه را نسبت می دهند به چیزی که نه از وجود خبر دارد و نه از ذات خود، نه افعال خود را می شناسد و نه صفاتش را. نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۶ - وله شیرازیه ولکن یلزمها التصحیح
مهل که گیوه بنوتن غرت چو نیست کلا بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۱۳ - جفا مکن که دگر آن جفا نمی گنجد
جفا مکن که دگر آن جفا نمی گنجد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۷۴ - بیقرار عشق در یک جا نمی گیرد قرار
بیقرار عشق در یک جا نمی گیرد قرار فردوسی : پادشاهی آزرم دخت
پادشاهی آزرم دخت
یکی دخت دیگر بد آزرم نام سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۸۹ - می تا به کی ز رنگم، در زیر ننگ باشد
می تا به کی ز رنگم، در زیر ننگ باشد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۶۱ - تا به او روشن کنم سوز نهان خویشتن
تا به او روشن کنم سوز نهان خویشتن ملک‌الشعرای بهار : جنگ تهمورث با دیوها
تدبیر پری بانو
شب‌رسید و مهر روشن شد نهان مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۶۲ - صورتگر نقاشم، هر لحظه بتی سازم
صورتگَرِ نَقّاشم، هر لحظه بُتی سازم صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۶۴۲ - از عرق رخسار گلگون را گلستان کرده ای
از عرق رخسار گلگون را گلستان کرده ای اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۱۰۹ - عشق روی تو نه در خورد دل خام منست
عشق روی تو نه در خورد دل خام منست اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۶ - ای داروی جان خستگانت درلب
ای داروی جان خستگانت درلب نصرالله منشی : باب الاسد و ابن آوی
بخش ۱۲ - شگال جواب داد که:
شگال جواب داد که: جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۶۱۰ - گِل ما را ز ازل با غم تو بسرشتند
گِل ما را ز ازل با غم تو بسرشتند سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۳۰ - چو غنچه تا به تبسم کشاده‌ای لب‌ها
چو غنچه تا به تبسم کشاده‌ای لب‌ها رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۴۹ - حسن شاملو علیه الرحمه
از ایل جلیل شاملو و ساکن مشهد مقدس رضوی و معاصر شاه سلیمان صفوی. در بدو حال خیریت مآل ملازمت می‌نمود. آخر کار ترک فرموده به عبادات و مجاهدات پرداخت و خود را از سالکین و طالبین محسوب ساخت. این بیت از اوست: سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۰۸ - مارباز
مارباز امرد مرا گردید بی افسون دچار
غزل ۹۳ - بر دلم قهر و رضای تو لذیذ
بر دلم قهر و رضای تو لذیذ مولوی : غزلیات
غزل ۴۴ - در دو جهان لطیف و خوش همچو امیر ما کجا؟
در دو جهانْ لَطیف و خوشْ همچو امیِر ما کجا؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۵۵۸ - من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسم
من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسم ملا احمد نراقی : باب چهارم
درختان و شکوفایی آنها
و ساعتی بنگر در درختان که چون آب به ایشان رسد چگونه جمیع اجزای آنها تازه و خرم و سبز و با طراوت می گردد، و آب به یک نسبت به جمیع ریشه و ساقه و برگ و شکوفه و میوه آن می رسد و بالسویه میان آنها قسمت می گردد و از آن پی ببر به قسمت کننده آن و بخند بر ادراک احمقانی چند که این حکمتهای ظاهره و مصالح بینه را نسبت می دهند به چیزی که نه از وجود خبر دارد و نه از ذات خود، نه افعال خود را می شناسد و نه صفاتش را. نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۶ - وله شیرازیه ولکن یلزمها التصحیح
مهل که گیوه بنوتن غرت چو نیست کلا بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۱۳ - جفا مکن که دگر آن جفا نمی گنجد
جفا مکن که دگر آن جفا نمی گنجد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۷۴ - بیقرار عشق در یک جا نمی گیرد قرار
بیقرار عشق در یک جا نمی گیرد قرار فردوسی : پادشاهی آزرم دخت
پادشاهی آزرم دخت
یکی دخت دیگر بد آزرم نام سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۸۹ - می تا به کی ز رنگم، در زیر ننگ باشد
می تا به کی ز رنگم، در زیر ننگ باشد سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۴۶۱ - تا به او روشن کنم سوز نهان خویشتن
تا به او روشن کنم سوز نهان خویشتن ملک‌الشعرای بهار : جنگ تهمورث با دیوها
تدبیر پری بانو
شب‌رسید و مهر روشن شد نهان مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۶۲ - صورتگر نقاشم، هر لحظه بتی سازم
صورتگَرِ نَقّاشم، هر لحظه بُتی سازم صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۶۴۲ - از عرق رخسار گلگون را گلستان کرده ای
از عرق رخسار گلگون را گلستان کرده ای اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۱۰۹ - عشق روی تو نه در خورد دل خام منست
عشق روی تو نه در خورد دل خام منست اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۶ - ای داروی جان خستگانت درلب
ای داروی جان خستگانت درلب نصرالله منشی : باب الاسد و ابن آوی
بخش ۱۲ - شگال جواب داد که:
شگال جواب داد که: جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۶۱۰ - گِل ما را ز ازل با غم تو بسرشتند
گِل ما را ز ازل با غم تو بسرشتند سیدای نسفی : مسمطات
شماره ۳۰ - چو غنچه تا به تبسم کشاده‌ای لب‌ها
چو غنچه تا به تبسم کشاده‌ای لب‌ها رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۴۹ - حسن شاملو علیه الرحمه
از ایل جلیل شاملو و ساکن مشهد مقدس رضوی و معاصر شاه سلیمان صفوی. در بدو حال خیریت مآل ملازمت می‌نمود. آخر کار ترک فرموده به عبادات و مجاهدات پرداخت و خود را از سالکین و طالبین محسوب ساخت. این بیت از اوست: سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۰۸ - مارباز
مارباز امرد مرا گردید بی افسون دچار