رباعی ۱۹

افسوس که بیفایده فرسوده شدیم،
وَز داسِ سپهرِ سرنگون سوده شدیم؛ ۱

دردا و ندامتا که تا چشم زدیم،
نابوده به کامِ خویش، نابوده شدیم! ۲