اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۹۲ - تا تو زیر پوست همچون گرگی ای پشمینه پوش
تا تو زیر پوست همچون گرگی ای پشمینه پوش نظامی گنجوی : مخزن الاسرار
بخش ۹ - نعت چهارم
ای گهر تاج فرستادگان فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۱۸ - باز هر شب دل به تنگ از ناله زار خودست
باز هر شب دل به تنگ از ناله زار خودست مولوی : غزلیات
غزل ۹۸۳ - هر که در ذوق عشق دنگ آمد
هر کِه در ذوقِ عشقْ دَنگ آمد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۶۳ - ندارد سرو این گلزار تاب شیون ای قمری
ندارد سرو این گلزار تاب شیون ای قمری رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰۴ - بت پرستی گرفته ایم همه
بت پرستی گرفته ایم همه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۱۲ - قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلی
قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلی مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۳۸ - هر شب چو رهی زبون زغم می آید
هر شب چو رهی زبون زغم می آید آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۹۲ - چه شد آن فتنه که ناگاه زمحفل برخاست
چه شد آن فتنه که ناگاه زمحفل برخاست جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۷۸ - با درد تو دل چگونه درمان طلبد
با درد تو دل چگونه درمان طلبد ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۱۴۹ - هر که را در سر هوای چون تو دلداری بود
هر که را در سر هوای چون تو دلداری بود عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۱۲ - وصل تو دوایی است که بیمارش نیست
وصل تو دوایی است که بیمارش نیست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۳ - من از میانه برون، یار در کنار مرا
من از میانه برون، یار در کنار مرا امیر پازواری : ده و بیشتر از ده‌بیتی‌ها
شماره ۱ - شِهْ دُونِشْ جِهْ چِهْ گُوهِرْ اَفْشُونِسْتیمٰا؟
شِهْ دُونِشْ جِهْ چِهْ گُوهِرْ اَفْشُونِسْتیمٰا؟ اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۰۷ - از عالم جان آنچه بما فیض رسان است
از عالم جان آنچه بما فیض رسان است ابوعلی عثمانی : باب ۴ تا ۵۲
باب چهل و سیم - در ادب
قالَ اللّهُ تَعالی مَازاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغی. گویند ادب حضرت نگاه داشت اندرین معنی است قالَ اللّهُ تَعالی قُوا اَنْفُسَکَمْ وَاَهْلیکُمُ ناراً. حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۶۵ - آرزویی بود و شد محو در اوصافِ دوست
آرزویی بود و شد محو در اوصافِ دوست ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۲۶ - بر خاک کف پای تو چون رخ نالم
بر خاک کف پای تو چون رخ نالم سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۶ - داستان رستم پور زال در هفت ده سالگی و جنگ کردن او با ببر بیان قسمت اول
به نام خداوند مشکل گشای جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۵۹ - می به جام گل از آن رخسار زیبا ریختند
می به جام گل از آن رخسار زیبا ریختند
شماره ۸۹۲ - تا تو زیر پوست همچون گرگی ای پشمینه پوش
تا تو زیر پوست همچون گرگی ای پشمینه پوش نظامی گنجوی : مخزن الاسرار
بخش ۹ - نعت چهارم
ای گهر تاج فرستادگان فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۱۸ - باز هر شب دل به تنگ از ناله زار خودست
باز هر شب دل به تنگ از ناله زار خودست مولوی : غزلیات
غزل ۹۸۳ - هر که در ذوق عشق دنگ آمد
هر کِه در ذوقِ عشقْ دَنگ آمد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۶۳ - ندارد سرو این گلزار تاب شیون ای قمری
ندارد سرو این گلزار تاب شیون ای قمری رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۰۴ - بت پرستی گرفته ایم همه
بت پرستی گرفته ایم همه صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۱۲ - قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلی
قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلی مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۳۸ - هر شب چو رهی زبون زغم می آید
هر شب چو رهی زبون زغم می آید آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۹۲ - چه شد آن فتنه که ناگاه زمحفل برخاست
چه شد آن فتنه که ناگاه زمحفل برخاست جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۷۸ - با درد تو دل چگونه درمان طلبد
با درد تو دل چگونه درمان طلبد ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۱۴۹ - هر که را در سر هوای چون تو دلداری بود
هر که را در سر هوای چون تو دلداری بود عرفی شیرازی : رباعیها
رباعی ۱۲ - وصل تو دوایی است که بیمارش نیست
وصل تو دوایی است که بیمارش نیست سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۳ - من از میانه برون، یار در کنار مرا
من از میانه برون، یار در کنار مرا امیر پازواری : ده و بیشتر از ده‌بیتی‌ها
شماره ۱ - شِهْ دُونِشْ جِهْ چِهْ گُوهِرْ اَفْشُونِسْتیمٰا؟
شِهْ دُونِشْ جِهْ چِهْ گُوهِرْ اَفْشُونِسْتیمٰا؟ اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۰۷ - از عالم جان آنچه بما فیض رسان است
از عالم جان آنچه بما فیض رسان است ابوعلی عثمانی : باب ۴ تا ۵۲
باب چهل و سیم - در ادب
قالَ اللّهُ تَعالی مَازاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغی. گویند ادب حضرت نگاه داشت اندرین معنی است قالَ اللّهُ تَعالی قُوا اَنْفُسَکَمْ وَاَهْلیکُمُ ناراً. حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۶۵ - آرزویی بود و شد محو در اوصافِ دوست
آرزویی بود و شد محو در اوصافِ دوست ابوالحسن فراهانی : رباعیات
شماره ۱۲۶ - بر خاک کف پای تو چون رخ نالم
بر خاک کف پای تو چون رخ نالم سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۶ - داستان رستم پور زال در هفت ده سالگی و جنگ کردن او با ببر بیان قسمت اول
به نام خداوند مشکل گشای جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۵۹ - می به جام گل از آن رخسار زیبا ریختند
می به جام گل از آن رخسار زیبا ریختند