آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۰۴ - شبها که شمع من توئی هم خود شبان داج به
شبها که شمع من توئی هم خود شبان داج به جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۱۸ - گشته بی لعل تو خم در دل میخانه گره
گشته بی لعل تو خم در دل میخانه گره سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۱۱۶ - دارای شرق و غرب که جود و وقار تو
دارای شرق و غرب که جود و وقار تو سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۷ - داستان رستم پور زال در هفت ده سالگی و جنگ کردن او با ببر بیان قسمت دوم
سپر در پس پشت خود کرد تنگ اوحدالدین کرمانی : الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
شماره ۹۴ - از روی تو من همیشه گلشن بودم
از روی تو من همیشه گلشن بودم ایرانشان : کوشنامه
بخش ۳۰۲ - پاسخ کوش به فاروق و خواستن باژ
منا دیگران را بفرمود شاه صائب تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۱۷ - در مدح شاه عباس دوم
کرد میزان حساب آماده بهر خاکیان میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۸۶ - بکیش زاهدان گرمی حرام است
بکیش زاهدان گرمی حرام است غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۹ - ای ذوق نواسنجی بازم به خروش آور
ای ذوق نواسنجی بازم به خروش آور ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۵۴ - بهر خدنگ کز آن یار برگزیده رسد
بهر خدنگ کز آن یار برگزیده رسد مولوی : رباعیات
رباعی ۱۶۰۸ - ای دوست مرا دمدمه بسیار مده
ای دوست مرا دمدمه بسیار مده سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۶۹ - من نه ارزیزم ز کان انگیخته
من نه ارزیزم ز کان انگیخته بلند اقبال : غزلیات
شماره ۳۹۶ - هر کس افتد به خیال من وتو
هر کس افتد به خیال من وتو کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۷۶ - یکرنگم و در کوی دو رنگیم وطن نیست
یکرنگم و در کوی دو رنگیم وطن نیست افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۱۰۶ - ای که صد دل به یکی حلقه زلفت زنجیر
ای که صد دل به یکی حلقه زلفت زنجیر امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۴۶ - دل بهر تو در ملامت افتاد
دل بهر تو در ملامت افتاد رشیدالدین میبدی : ۱۰- سورة یونس - مکیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ اى الطّاعات فیما بینهم و بین ربّهم. یَهْدِیهِمْ رَبُّهُمْ الى الجنّة بسبب ایمانهم فى الدّنیا. میگوید ایشان که ایمان آوردند و در دنیا نیک مردان و نیکوکاران بودند و خداى را و رسول را ص طاعت دار و فرمان بردار بودند و بر شریعت و سنت مصطفى راست رفتند و راست گفتند، یَهْدِیهِمْ رَبُّهُمْ بِإِیمانِهِمْ ربّ العزة فردا ایشان را پاداش نیکو دهد، راه بهشت بایشان نماید و ببهشت رساند و بر کرامت و نعمت خویش خواند. مقاتل گفت: یجعل لهم نورا یمشون به على الصراط الى الجنّة. نورى و روشنایى در پیش ایشان نهند تا بآن نور صراط باز گذراند، و ببهشت رسد. عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۲۲۴ - چو قفل لعل بر درج گهر زد
چو قفل لعل بر درج گهر زد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۵۶ - ما در محیط حادثه لنگر فکنده ایم
ما در محیط حادثه لنگر فکنده ایم آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۷۲ - دونان، اگرت دونان بدریوزه دهند؛
دونان، اگرت دونان بدریوزه دهند؛
شماره ۱۰۰۴ - شبها که شمع من توئی هم خود شبان داج به
شبها که شمع من توئی هم خود شبان داج به جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۱۸ - گشته بی لعل تو خم در دل میخانه گره
گشته بی لعل تو خم در دل میخانه گره سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۱۱۶ - دارای شرق و غرب که جود و وقار تو
دارای شرق و غرب که جود و وقار تو سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۷ - داستان رستم پور زال در هفت ده سالگی و جنگ کردن او با ببر بیان قسمت دوم
سپر در پس پشت خود کرد تنگ اوحدالدین کرمانی : الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
شماره ۹۴ - از روی تو من همیشه گلشن بودم
از روی تو من همیشه گلشن بودم ایرانشان : کوشنامه
بخش ۳۰۲ - پاسخ کوش به فاروق و خواستن باژ
منا دیگران را بفرمود شاه صائب تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۱۷ - در مدح شاه عباس دوم
کرد میزان حساب آماده بهر خاکیان میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۸۶ - بکیش زاهدان گرمی حرام است
بکیش زاهدان گرمی حرام است غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۹ - ای ذوق نواسنجی بازم به خروش آور
ای ذوق نواسنجی بازم به خروش آور ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۵۴ - بهر خدنگ کز آن یار برگزیده رسد
بهر خدنگ کز آن یار برگزیده رسد مولوی : رباعیات
رباعی ۱۶۰۸ - ای دوست مرا دمدمه بسیار مده
ای دوست مرا دمدمه بسیار مده سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۶۹ - من نه ارزیزم ز کان انگیخته
من نه ارزیزم ز کان انگیخته بلند اقبال : غزلیات
شماره ۳۹۶ - هر کس افتد به خیال من وتو
هر کس افتد به خیال من وتو کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۷۶ - یکرنگم و در کوی دو رنگیم وطن نیست
یکرنگم و در کوی دو رنگیم وطن نیست افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۱۰۶ - ای که صد دل به یکی حلقه زلفت زنجیر
ای که صد دل به یکی حلقه زلفت زنجیر امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۴۶ - دل بهر تو در ملامت افتاد
دل بهر تو در ملامت افتاد رشیدالدین میبدی : ۱۰- سورة یونس - مکیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ اى الطّاعات فیما بینهم و بین ربّهم. یَهْدِیهِمْ رَبُّهُمْ الى الجنّة بسبب ایمانهم فى الدّنیا. میگوید ایشان که ایمان آوردند و در دنیا نیک مردان و نیکوکاران بودند و خداى را و رسول را ص طاعت دار و فرمان بردار بودند و بر شریعت و سنت مصطفى راست رفتند و راست گفتند، یَهْدِیهِمْ رَبُّهُمْ بِإِیمانِهِمْ ربّ العزة فردا ایشان را پاداش نیکو دهد، راه بهشت بایشان نماید و ببهشت رساند و بر کرامت و نعمت خویش خواند. مقاتل گفت: یجعل لهم نورا یمشون به على الصراط الى الجنّة. نورى و روشنایى در پیش ایشان نهند تا بآن نور صراط باز گذراند، و ببهشت رسد. عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۲۲۴ - چو قفل لعل بر درج گهر زد
چو قفل لعل بر درج گهر زد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۵۶ - ما در محیط حادثه لنگر فکنده ایم
ما در محیط حادثه لنگر فکنده ایم آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۷۲ - دونان، اگرت دونان بدریوزه دهند؛
دونان، اگرت دونان بدریوزه دهند؛