شماره ۱۰۶ - ای که صد دل به یکی حلقه زلفت زنجیر

ای که صد دل به یکی حلقه زلفت زنجیر
گر بود شیر، کند آهوی چشمت نخجیر ۱

هر کجا ماه رخی، مهر تواش داده فروغ
هر کجا شیردلی، عشق تواش کرده اسیر ۲

تو به قد نازی و او را همه قامت زیبا
بید مجنون نکند جلوه سرو کشمیر ۳

جعد پنهان کن و بنگر به رخش زلف سیاه
دود انگشت نبخشد اثر مشک و عبیر ۴

ابرویش بنگر و مژگان بفکن بر ابرو
ای کمان دار مزن تیر، بترس از شمشیر ۵

نیستی رستم دستان، بهراس از سهراب
نیستت زهره شیرانه، بپرهیز از شیر ۶

به دو زلفش که اگر خاطرش آشفته شود
می کشم یک شب از آتشکده سینه صفیر ۷

خرمن ماه تو آتش زنم از شعله آه
که شود آینه خاکسترت ای مهر منیر ۸

به دعا کشور حسن تو کنم زیر و زبر
که نماند اثرت هیچ ز اکلیل و سریر ۹

پند افسر بشنو، نیک به دست آرش دل
ای که پولاد من از پنجه حسن تو خمیر ۱۰