خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عاشقانه و غزلی است که در آن شاعر به توصیف معشوق و جذابیت‌های او می‌پردازد. از ویژگی‌های فیزیکی مانند ابرو، مو، چشمان، و زلف معشوق تا تأثیرات عاطفی و جادویی آن‌ها بر شاعر سخن می‌گوید. همچنین، از تشبیهات زیبا و تصاویر شاعرانه برای بیان احساسات استفاده شده است.

متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از تشبیهات و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک زیبایی‌شناسی و ادبی این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۳۴ - از نگه تیری به جانم آن کمان ابرو زند

از نگه تیری به جانم آن کمان ابرو زند
شکر الطافش مرا بر تن سر از هر مو زند ۱

تاب لعل می پرستش قیمت از گوهر برد
نسخ بازار شکر را او ز گفتگو زند ۲

مردم چشمش مرا از شش جهت تسخیر کرد
تیر مژگانش دلم را هر دم از هر سو زند ۳

نکهت زلفش هزاران دل اسیر خود نمود
وه ازان حالت که دل در حلقه گیسو زند! ۴

بهر تعظیم قدش طوبی سراسر گشته خم
سرو و شمشاد صنوبر بر زمین زانو زند ۵

همچو دزدان با نگاه خود ندارد دوستی
آشنائی سرمه را در نرگس جادو زند! ۶

ماه با رخسار او طغرل چه دعوا آورد؟!
پرتو مهر جمالش با فلک پهلو زند! ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - ساغر عیش ابد گر چه به دستم دادند
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - هر کجا آن شوخ گر صیدی به ابرو می زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.