فرخی سیستانی : ابیات پراکنده
شماره ۱۵ - آشکو خد برزمین هموار بر
آشکو خد برزمین هموار بر سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۴۱۰ - پرسی که ز بهر مجلس افروختنی
پرسی که ز بهر مجلس افروختنی ادیب صابر : قصاید
شماره ۱۹ - شمشاد قد و لاله رخ و یاسمین بر است
شمشاد قد و لاله رخ و یاسمین بر است مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۶۴ - هر طربی که در جهان گشت ندیم کهتری
هر طَرَبی که در جهان گشت نَدیمِ کِهْتری کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۳۷ - وله ایضا
ای صاحبی که از نفحات شمایلت خاقانی : قطعات
شماره ۳۲۲ - ابر دستا ز بحر جود مرا
ابر دستا ز بحر جود مرا رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۶۶ - علی شاه ابدال عراقی
اسمش باباعلی شاه ملقب به ابدال همانا از ابدال بوده. عاقلی دیوانه و کاملی فرزانه. با مولوی جامی معاصر بوده و ملاقات نموده. مولوی مذکور بنا بر اعتقاد به وی وقتی در نماز به او اقتدا کرده باباعلی شاه را حال متغیر شده به جای فاتحه این بیت خود را خوانده گریخت: جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۴۷ - ای به رخت نیاز من از حد و اندازه ی بیش
ای به رخت نیاز من از حد و اندازه ی بیش کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۸۲ - وله ایضا
ای ز گردون بشرف برده سبق سنایی غزنوی : الباب الثانی: فی الکلام ذکر کلام الملک العلّام یسهل المرام
ذکر هدایت قرآن
رهبر است او و عاشقان راهی نهج البلاغه : خطبه ها
خبر از حوادث سخت آينده
و من خطبة له عليه‌السلام و هي من خطب الملاحم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۲۰ - قدم بر چشم من نه قلزم خون را تماشا کن
قدم بر چشم من نه قلزم خون را تماشا کن رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۶۳ - د رمدح اتسز
جانا ، طریق مهر و وفا اختیار کن یغمای جندقی : بخش سوم
شماره ۴ - در خاموشی هشت سود است که هیچ زیانش پیرامن نیارد گشت: بار خدا را بندگی و پرستشی ا
در خاموشی هشت سود است که هیچ زیانش پیرامن نیارد گشت: بار خدا را بندگی و پرستشی است بی آسیب و رنج. تن و جان را پیرایه و آرایشی است بی زیور و آذین. در چشم مردم شکوهی بی دستگاه و شاهی گرد نام و کام. باره ای است بی خاک و سنگ. هوش و خرد را بی نیازی ایست از لابه و پوزش. گوهر و پیکر را پوششی است از نادانی و بی هنری. فریدون مشیری : آواز آن پرنده غمگین
برکه
برگ ها از شاخه می افتاد، بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۶۲ - فلک چه نقش‌کشد صرف بند و بست جبین
فلک چه نقش‌کشد صرف بند و بست جبین خاقانی : غزلیات
غزل ۷۲ - هر که در عاشقی قدم نزده است
هر که در عاشقی قدم نزده است رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۳۲ - صفایی نراقی
و هُوَ کهف الفضلا و المعاصرین، ملّا احمدبن ملّا مهدی نراقی(ره). نراق از قراء کاشان و ملا مهدی، مجتهدی است والاشأن. باری والد مولانا احمد از مجتهدین امامیه بود و در فقه و اصول تصنیفات نمود. خود هم از اهل اجتهاد و سالک مسلک صلاح و سداد است. صاحب کمالات صوری و معنوی و در زهد و ورع او را پایهٔ قوی است. با این حال به وجد و ذوق معروف و به خوش فطرتی و شیرین مشربی موصوف. وقتی در کاشان مدرسه‌ای بنا می‌کردند مولانا عبور نموده، این بیت اول را بدیهةً فرموده. بسیارخوب گفته. چند بیت دیگر هم از اوست. مثنوی نیز دارد موسوم به چهار سفر. مولوی : رباعیات
رباعی ۳۱۳ - در مجلس عشاق قراری دگر است
در مجلس عشاق قراری دگر است خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۵۰ - ای صبا احوال دل با آن صنم تقریر کن
ای صبا احوال دل با آن صنم تقریر کن
شماره ۱۵ - آشکو خد برزمین هموار بر
آشکو خد برزمین هموار بر سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۴۱۰ - پرسی که ز بهر مجلس افروختنی
پرسی که ز بهر مجلس افروختنی ادیب صابر : قصاید
شماره ۱۹ - شمشاد قد و لاله رخ و یاسمین بر است
شمشاد قد و لاله رخ و یاسمین بر است مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۶۴ - هر طربی که در جهان گشت ندیم کهتری
هر طَرَبی که در جهان گشت نَدیمِ کِهْتری کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۳۷ - وله ایضا
ای صاحبی که از نفحات شمایلت خاقانی : قطعات
شماره ۳۲۲ - ابر دستا ز بحر جود مرا
ابر دستا ز بحر جود مرا رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۶۶ - علی شاه ابدال عراقی
اسمش باباعلی شاه ملقب به ابدال همانا از ابدال بوده. عاقلی دیوانه و کاملی فرزانه. با مولوی جامی معاصر بوده و ملاقات نموده. مولوی مذکور بنا بر اعتقاد به وی وقتی در نماز به او اقتدا کرده باباعلی شاه را حال متغیر شده به جای فاتحه این بیت خود را خوانده گریخت: جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۴۷ - ای به رخت نیاز من از حد و اندازه ی بیش
ای به رخت نیاز من از حد و اندازه ی بیش کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۸۲ - وله ایضا
ای ز گردون بشرف برده سبق سنایی غزنوی : الباب الثانی: فی الکلام ذکر کلام الملک العلّام یسهل المرام
ذکر هدایت قرآن
رهبر است او و عاشقان راهی نهج البلاغه : خطبه ها
خبر از حوادث سخت آينده
و من خطبة له عليه‌السلام و هي من خطب الملاحم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۲۰ - قدم بر چشم من نه قلزم خون را تماشا کن
قدم بر چشم من نه قلزم خون را تماشا کن رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۱۶۳ - د رمدح اتسز
جانا ، طریق مهر و وفا اختیار کن یغمای جندقی : بخش سوم
شماره ۴ - در خاموشی هشت سود است که هیچ زیانش پیرامن نیارد گشت: بار خدا را بندگی و پرستشی ا
در خاموشی هشت سود است که هیچ زیانش پیرامن نیارد گشت: بار خدا را بندگی و پرستشی است بی آسیب و رنج. تن و جان را پیرایه و آرایشی است بی زیور و آذین. در چشم مردم شکوهی بی دستگاه و شاهی گرد نام و کام. باره ای است بی خاک و سنگ. هوش و خرد را بی نیازی ایست از لابه و پوزش. گوهر و پیکر را پوششی است از نادانی و بی هنری. فریدون مشیری : آواز آن پرنده غمگین
برکه
برگ ها از شاخه می افتاد، بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۵۶۲ - فلک چه نقش‌کشد صرف بند و بست جبین
فلک چه نقش‌کشد صرف بند و بست جبین خاقانی : غزلیات
غزل ۷۲ - هر که در عاشقی قدم نزده است
هر که در عاشقی قدم نزده است رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۳۲ - صفایی نراقی
و هُوَ کهف الفضلا و المعاصرین، ملّا احمدبن ملّا مهدی نراقی(ره). نراق از قراء کاشان و ملا مهدی، مجتهدی است والاشأن. باری والد مولانا احمد از مجتهدین امامیه بود و در فقه و اصول تصنیفات نمود. خود هم از اهل اجتهاد و سالک مسلک صلاح و سداد است. صاحب کمالات صوری و معنوی و در زهد و ورع او را پایهٔ قوی است. با این حال به وجد و ذوق معروف و به خوش فطرتی و شیرین مشربی موصوف. وقتی در کاشان مدرسه‌ای بنا می‌کردند مولانا عبور نموده، این بیت اول را بدیهةً فرموده. بسیارخوب گفته. چند بیت دیگر هم از اوست. مثنوی نیز دارد موسوم به چهار سفر. مولوی : رباعیات
رباعی ۳۱۳ - در مجلس عشاق قراری دگر است
در مجلس عشاق قراری دگر است خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۷۵۰ - ای صبا احوال دل با آن صنم تقریر کن
ای صبا احوال دل با آن صنم تقریر کن