شمارهٔ ۲۸۲ - وله ایضا

ای ز گردون بشرف برده سبق
وز عطارد بهنر برده گرو ۱

در شب خطّ تو معنیّ دقیق
گشت انگشت نما چون مه نو ۲

اگرت ابر بهاری خوانم
بمرنج از من و از جا بمرو ۳

شاعران ژاژ چنین خود خایند
تو از این معنی در تاب مشو ۴

تو که ثابت تری از کوه چو خس
مشو از هر بادی بیهده دو ۵

نیک شو با من و اندر حق من
به بدی گفتن مفسد مگرو ۶

وجه مرسوم من ار روشن نیست
بر تو سهلست طریقش بشنو ۷

بستان داس هلل از گردون
پس بدان سنبله را سر بدرو ۸

این چه بی رسمی و بی از رمیست
که فگندی ز فرازم در گو ۹

جو پارینه و امسالینم
می برد اشتر و بر تو به دو جو ۱۰