حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۷۸ - باد آمد و گشاد نقاب از رخانِ گل
باد آمد و گشاد نقاب از رخانِ گل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۷۶ - از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانی
از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانی خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۶۴ - فیلسوف اجل افضل الدین ساوی این قطعه را در آنوقت که خاقانی به رسالت سلطان ارسلان رفته بود بدو فرستاد
کسی که از پس احمد روا بود مرسل حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۷۳ - به جز ملامتم از دل نمی شود حاصل
به جز ملامتم از دل نمی شود حاصل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۴۶ - دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهی
دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۳۵ - دایم ستیزه با دل افگار می کنی
دایم ستیزه با دل افگار می کنی خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۵۱ - در مدح صفوة الدین مادر اخستان
ای شاه بانوی ایران به هفت جد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۸۴ - ما رند و قلندر صفت و عاشق و مستیم
ما رند و قلندر صفت و عاشق و مستیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۳۳ - بر خاک راه اگر گذری مشکبو کنی
بر خاک راه اگر گذری مشکبو کنی مولوی : غزلیات
غزل ۸۰۹ - طرفه گرمابه بانی کو ز خلوت برآید
طُرفه گَرمابه بانی کو زِ خَلْوَت بَرآیَد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۳۱ - چند از بهار عشق قناعت به خس کنی؟
چند از بهار عشق قناعت به خس کنی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۲۹ - تا کی ز کف عنان توکل رها کنی؟
تا کی ز کف عنان توکل رها کنی؟ خاقانی : قطعات
شماره ۴۹ - قبلهٔ ابدال قلهٔ سبلان دان
قبلهٔ ابدال قلهٔ سبلان دان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۰۸ - آتش به خرمن از گل باغی ندیده ای
آتش به خرمن از گل باغی ندیده ای حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۶۸ - دوست می دارم به جانش در میانِ جان و دل
دوست می دارم به جانش در میانِ جان و دل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۹۷ - ای آن که دل به عمر سبکرو نهاده ای
ای آن که دل به عمر سبکرو نهاده ای صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۷۴ - تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟
تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟ ناصرخسرو : سفرنامه
بخش ۴۱ - قیروان، سلجماسه و اندلس
و آن دریا همچنان میکشد تا قیروان. و از مصر تا قیروان صد و پنجاه فرسنگ باشد. خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۴۷ - در موعظه و نصیحت
هم چنین فرد باش خاقانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۷۲ - نیی که جیب و کنار از شکر کند خالی
نیی که جیب و کنار از شکر کند خالی
شماره ۷۷۸ - باد آمد و گشاد نقاب از رخانِ گل
باد آمد و گشاد نقاب از رخانِ گل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۷۶ - از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانی
از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانی خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۶۴ - فیلسوف اجل افضل الدین ساوی این قطعه را در آنوقت که خاقانی به رسالت سلطان ارسلان رفته بود بدو فرستاد
کسی که از پس احمد روا بود مرسل حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۷۳ - به جز ملامتم از دل نمی شود حاصل
به جز ملامتم از دل نمی شود حاصل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۴۶ - دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهی
دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۳۵ - دایم ستیزه با دل افگار می کنی
دایم ستیزه با دل افگار می کنی خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۵۱ - در مدح صفوة الدین مادر اخستان
ای شاه بانوی ایران به هفت جد کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۸۴ - ما رند و قلندر صفت و عاشق و مستیم
ما رند و قلندر صفت و عاشق و مستیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۳۳ - بر خاک راه اگر گذری مشکبو کنی
بر خاک راه اگر گذری مشکبو کنی مولوی : غزلیات
غزل ۸۰۹ - طرفه گرمابه بانی کو ز خلوت برآید
طُرفه گَرمابه بانی کو زِ خَلْوَت بَرآیَد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۳۱ - چند از بهار عشق قناعت به خس کنی؟
چند از بهار عشق قناعت به خس کنی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۲۹ - تا کی ز کف عنان توکل رها کنی؟
تا کی ز کف عنان توکل رها کنی؟ خاقانی : قطعات
شماره ۴۹ - قبلهٔ ابدال قلهٔ سبلان دان
قبلهٔ ابدال قلهٔ سبلان دان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۰۸ - آتش به خرمن از گل باغی ندیده ای
آتش به خرمن از گل باغی ندیده ای حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۷۶۸ - دوست می دارم به جانش در میانِ جان و دل
دوست می دارم به جانش در میانِ جان و دل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۹۷ - ای آن که دل به عمر سبکرو نهاده ای
ای آن که دل به عمر سبکرو نهاده ای صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۷۴ - تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟
تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟ ناصرخسرو : سفرنامه
بخش ۴۱ - قیروان، سلجماسه و اندلس
و آن دریا همچنان میکشد تا قیروان. و از مصر تا قیروان صد و پنجاه فرسنگ باشد. خاقانی : قطعات
شمارهٔ ۴۷ - در موعظه و نصیحت
هم چنین فرد باش خاقانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۷۲ - نیی که جیب و کنار از شکر کند خالی
نیی که جیب و کنار از شکر کند خالی