قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۴ - ای تشنه فیض تو چه دریا چه سراب
ای تشنه فیض تو چه دریا چه سراب ابوعلی عثمانی : باب ۵۳ تا آخر
بخش ۱ - باب پنجاه و سوم در اثبات کرامات اولیاء
بدانک پیدا آمدن کرامات بر اولیاء جایز است و دلیل بر جواز آن آنست که هر کار که بودن آن صورت به بندد در عقل و حاصل شدن آن ادا نکند برداشتن اصلی از اصول، واجب بود وصف کردن حق تعالی بقدرت بر آفریدن آن و چون واجب بود آن در مقدور حق تعالی باید که روا بود حاصل شدن آن و پدید آمدن کرامات نشان صدق آنکس بود که بر وی ظاهر گردد اندر احوال و هر که صادق نبود کرامات روا نبود که بر وی ظاهر گردد و دلیل برین آنست که قدیم سُبْحانَهُ وَتَعالی ما را بشناساند تا ما فرق کنیم میان آنک صادق بود اندر احوال و میان آنک مُبْطِل بود از طریق استدلال که آن کاریست موهوم و این نبود مگر باختصاص ولی بدانچه باز نیارند در دعوی وی زیرا که اگر اندر دعوی کاذب بود او را کرامت نبود که اگر چنین بودی فرق نبودی میان راست گوی و دروغ گوی و این آن کرامتست که ما بدان اشارت کردیم و لابدّ کرامت فعلی بود ناقض عادت اندر ایّام تکلیف، ظاهر گردد بر کسی که موصوف بود بولایت، اندر معنی تصدیق حال او. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۰۱ - شوق من سرکشی از زلف معنبر دارد
شوق من سرکشی از زلف معنبر دارد صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۳۱ - السحق
بود سحق از نمود خویش هجرت حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۸۴ - تیغت به سرم خمار نگذاشت
تیغت به سرم خمار نگذاشت حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۰۵ - دارم از عشق و جنون سلسله جنبانی چند
دارم از عشق و جنون سلسله جنبانی چند عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۹۳ - سراپای وجودم در محبت ، حال دل دارد
سراپای وجودم در محبت ، حال دل دارد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۶۰۵ - از چشم من خیال تو بیرون نمی رود
از چشم من خیال تو بیرون نمی رود قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۲۱ - «فوز النجات » می طلبی؟ جام می ستان
«فوز النجات » می طلبی؟ جام می ستان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۸۹ - سخن دریغ مداراز سخن کشان زنهار
سخن دریغ مداراز سخن کشان زنهار بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۳۵ - دوش آه من سر راهش برسم داد بست
دوش آه من سر راهش برسم داد بست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۱۶ - شایدکه دهد آگهی از بوی تو ما را
شایدکه دهد آگهی از بوی تو ما را اسدی توسی : گرشاسپنامه
پند دادن گرشاسب نریمان را
برفتند گریان و گرشاسب باز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۵۷ - چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟
چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟ بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۰۹ - نه خیال غنچه بندم نه به گل کنم نظاره
نه خیال غنچه بندم نه به گل کنم نظاره حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۶۶ - تا سرو را هوای قدت سرفراز کرد
تا سرو را هوای قدت سرفراز کرد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۸۱ - کی از ما چشم صورت بین مردم حال می بیند؟
کی از ما چشم صورت بین مردم حال می بیند؟ قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۹ - در مدح جناب حاجی و شاهنشاه مبرور محمد شاه غازی
چو رای خواجه اگر پیر گشته است جهان حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۴۶ - کی دیده تنها چو دل آغشته به خون است؟
کی دیده تنها چو دل آغشته به خون است؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۳۵ - تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهر
تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهر
شماره ۳۴ - ای تشنه فیض تو چه دریا چه سراب
ای تشنه فیض تو چه دریا چه سراب ابوعلی عثمانی : باب ۵۳ تا آخر
بخش ۱ - باب پنجاه و سوم در اثبات کرامات اولیاء
بدانک پیدا آمدن کرامات بر اولیاء جایز است و دلیل بر جواز آن آنست که هر کار که بودن آن صورت به بندد در عقل و حاصل شدن آن ادا نکند برداشتن اصلی از اصول، واجب بود وصف کردن حق تعالی بقدرت بر آفریدن آن و چون واجب بود آن در مقدور حق تعالی باید که روا بود حاصل شدن آن و پدید آمدن کرامات نشان صدق آنکس بود که بر وی ظاهر گردد اندر احوال و هر که صادق نبود کرامات روا نبود که بر وی ظاهر گردد و دلیل برین آنست که قدیم سُبْحانَهُ وَتَعالی ما را بشناساند تا ما فرق کنیم میان آنک صادق بود اندر احوال و میان آنک مُبْطِل بود از طریق استدلال که آن کاریست موهوم و این نبود مگر باختصاص ولی بدانچه باز نیارند در دعوی وی زیرا که اگر اندر دعوی کاذب بود او را کرامت نبود که اگر چنین بودی فرق نبودی میان راست گوی و دروغ گوی و این آن کرامتست که ما بدان اشارت کردیم و لابدّ کرامت فعلی بود ناقض عادت اندر ایّام تکلیف، ظاهر گردد بر کسی که موصوف بود بولایت، اندر معنی تصدیق حال او. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۳۰۱ - شوق من سرکشی از زلف معنبر دارد
شوق من سرکشی از زلف معنبر دارد صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۱۳۱ - السحق
بود سحق از نمود خویش هجرت حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۸۴ - تیغت به سرم خمار نگذاشت
تیغت به سرم خمار نگذاشت حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۰۵ - دارم از عشق و جنون سلسله جنبانی چند
دارم از عشق و جنون سلسله جنبانی چند عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۹۳ - سراپای وجودم در محبت ، حال دل دارد
سراپای وجودم در محبت ، حال دل دارد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۶۰۵ - از چشم من خیال تو بیرون نمی رود
از چشم من خیال تو بیرون نمی رود قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۲۱ - «فوز النجات » می طلبی؟ جام می ستان
«فوز النجات » می طلبی؟ جام می ستان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۸۹ - سخن دریغ مداراز سخن کشان زنهار
سخن دریغ مداراز سخن کشان زنهار بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۳۵ - دوش آه من سر راهش برسم داد بست
دوش آه من سر راهش برسم داد بست حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۱۶ - شایدکه دهد آگهی از بوی تو ما را
شایدکه دهد آگهی از بوی تو ما را اسدی توسی : گرشاسپنامه
پند دادن گرشاسب نریمان را
برفتند گریان و گرشاسب باز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۵۷ - چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟
چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟ بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۰۹ - نه خیال غنچه بندم نه به گل کنم نظاره
نه خیال غنچه بندم نه به گل کنم نظاره حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۶۶ - تا سرو را هوای قدت سرفراز کرد
تا سرو را هوای قدت سرفراز کرد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۸۱ - کی از ما چشم صورت بین مردم حال می بیند؟
کی از ما چشم صورت بین مردم حال می بیند؟ قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۹ - در مدح جناب حاجی و شاهنشاه مبرور محمد شاه غازی
چو رای خواجه اگر پیر گشته است جهان حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۴۶ - کی دیده تنها چو دل آغشته به خون است؟
کی دیده تنها چو دل آغشته به خون است؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۳۵ - تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهر
تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهر
