سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۹۴ - مرا عشق نگارینم چو آتش در جگر بندد
مرا عشق نگارینم چو آتش در جگر بندد
پروین اعتصامی : قصاید
قصیده ۱۵ - دل اگر توشه و توانی داشت
دل اگر توشه و توانی داشت
مولوی : غزلیات
غزل ۷۵ - ای خواجه نمی‌بینی این روز قیامت را؟
ای خواجه نمی‌بینی این روزِ قیامَت را؟
اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۰۶ - ای عاشقان، ای عاشقان، من جسمهارا جان کنم
ای عاشقان، ای عاشقان، من جسمهارا جان کنم
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۲۰ - خدای را چو ندانی، چه فقه و چه معقول؟
خدای را چو ندانی، چه فقه و چه معقول؟
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۴۸ - ذره چون خورشید گردد طالع و لامع خوش است
ذره چون خورشید گردد طالع و لامع خوش است
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۸۵ - یک شب خواهم خراب و ناپروایت
یک شب خواهم خراب و ناپروایت
قائم مقام فراهانی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۶ - قصیده است در فتح قلعه خبوشان مشهور به قوچان
موت و حیاتی که خیر خلق زمین است
نهج البلاغه : خطبه ها
ستمگرى و فساد بنى اميه
و من كلام له عليه‌السلام يشير فيه إلى ظلم بني أمية
عطار نیشابوری : مظهرالعجایب
حکایت بر روح صاحب الولایة و بیان آنکه هر که او را شناخت، صاحب دل است و هرکه او را نشناخت گرفتار آب و گل
یا امیرالمؤمنین این بنده‌ات
حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۶ - دلا تا کی پزی سودا درون گنبد خضرا
دلا تا کی پزی سودا درون گنبد خضرا
حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱ - ای دور مانده از حرم خاص کبریا
ای دور مانده از حرم خاص کبریا
حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۲ - آن ما حی جلالت و حامی دین حق
آن ما حی جلالت و حامی دین حق
نسیمی : غزلیات
شماره ۵۸ - نرنجم از تو گرت سوی ما نگاهی نیست
نرنجم از تو گرت سوی ما نگاهی نیست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۱۱ - بازآ و هجوم لشکر درد نگر
بازآ و هجوم لشکر درد نگر
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۹۱ - قسم به خط لب ساقی و دعای قدح
قسم به خط لب ساقی و دعای قدح
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۵۱۶ - داغ عمر رفته افسردن نمی‌داند که چیست
داغ عمر رفته افسردن نمی‌داند که چیست
حافظ : غزلیات
غزل ۳۳۵ - در خرابات مغان گر گذر افتد بازم
در خرابات مغان گر گذر افتد بازم
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۵۶ - تا جمالش در تجلی دیده ام
تا جمالش در تجلی دیده ام
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۳۹۳ - گر سوز توام یک نفس آهسته شود
گر سوز توام یک نفس آهسته شود