فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۲۲ - گهی که دیده نه بر روی آن صنم بازست
گهی که دیده نه بر روی آن صنم بازست مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۳۵ - امروز سماع است و مدام است و سقایی
امروز سَماع است و مُدام است و سَقایی جامی : سبحة‌الابرار
بخش ۲۸ - عقد هفتم در شرح تصوف که بستن دست تصرف است و رستن از قید تکلف
ای به صوفیگری آوازه بلند سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۰۰ - زاهد امشب تا سحر با ما شراب ناب زد
زاهد امشب تا سحر با ما شراب ناب زد مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۴۸ - جانم بر آن قوم که جانند ایشان
جانم بر آن قوم که جانند ایشان اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۸۱ - عاشق بکوی عشق چو خود را فدی کند
عاشق بکوی عشق چو خود را فدی کند مولوی : رباعیات
رباعی ۸۲۳ - معشوقه خانگی بکاری ناید
معشوقه خانگی بکاری ناید سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۱۴ - باده در جام خمار من دلگیر کنید
باده در جام خمار من دلگیر کنید امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۰۲ - روزی مگر این بسته در ما بگشایند
روزی مگر این بسته در ما بگشایند حزین لاهیجی : خرابات
بخش ۶ - ذکر تلقین ارشادمآب استادی نوٌر الله مضجعه
مرا داد روشن روانی سبق ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۲۱ - برخیز سحرگه ای صبا چابک و چست
برخیز سحرگه ای صبا چابک و چست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۴۴ - با تنگدلی از لب خندان چه گشاید
با تنگدلی از لب خندان چه گشاید ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۳
آن گذشته فراموش کن، و ان ناامده را بیش (و) تیمار مبر. حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۷۹ - قیامت شد به پا از جلوه نوخیز شمشادش
قیامت شد به پا از جلوه نوخیز شمشادش کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۹۱ - وله ایضا
بغربت اندر اگر صد هزار سیم و زرست باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۰۵ - بالا مطلب ز هیچ کس بیش مباش
بالا مطلب ز هیچ کس بیش مباش بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۲۸ - خارخارت کشت و پیش حرص بیکاری هنوز
خارخارت کشت و پیش حرص بیکاری هنوز مولوی : دفتر چهارم
بخش ۴۶ - باز آمدن آن شاعر بعد چند سال به امید همان صله و هزار دینار فرمودن بر قاعدهٔ خویش و گفتن وزیر نو هم حسن نام شاه را کی این سخت بسیارست و ما را خرجهاست و خزینه خالیست و من او را بده یک آن خشنود کنم
بَعدِ سالی چند بَهرِ رِزْق و کَشت سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۳۱ - پوست جلاب
پوست جلاب امرد من دوش با من گشت دوست غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۴۹ - سحر دمیده و گل در دمیدنست مخسپ
سحر دمیده و گل در دمیدنست مخسپ
شماره ۱۲۲ - گهی که دیده نه بر روی آن صنم بازست
گهی که دیده نه بر روی آن صنم بازست مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۳۵ - امروز سماع است و مدام است و سقایی
امروز سَماع است و مُدام است و سَقایی جامی : سبحة‌الابرار
بخش ۲۸ - عقد هفتم در شرح تصوف که بستن دست تصرف است و رستن از قید تکلف
ای به صوفیگری آوازه بلند سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۰۰ - زاهد امشب تا سحر با ما شراب ناب زد
زاهد امشب تا سحر با ما شراب ناب زد مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۴۸ - جانم بر آن قوم که جانند ایشان
جانم بر آن قوم که جانند ایشان اسیری لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۸۱ - عاشق بکوی عشق چو خود را فدی کند
عاشق بکوی عشق چو خود را فدی کند مولوی : رباعیات
رباعی ۸۲۳ - معشوقه خانگی بکاری ناید
معشوقه خانگی بکاری ناید سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۱۴ - باده در جام خمار من دلگیر کنید
باده در جام خمار من دلگیر کنید امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۰۲ - روزی مگر این بسته در ما بگشایند
روزی مگر این بسته در ما بگشایند حزین لاهیجی : خرابات
بخش ۶ - ذکر تلقین ارشادمآب استادی نوٌر الله مضجعه
مرا داد روشن روانی سبق ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۲۱ - برخیز سحرگه ای صبا چابک و چست
برخیز سحرگه ای صبا چابک و چست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۴۴ - با تنگدلی از لب خندان چه گشاید
با تنگدلی از لب خندان چه گشاید ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۳
آن گذشته فراموش کن، و ان ناامده را بیش (و) تیمار مبر. حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۷۹ - قیامت شد به پا از جلوه نوخیز شمشادش
قیامت شد به پا از جلوه نوخیز شمشادش کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۹۱ - وله ایضا
بغربت اندر اگر صد هزار سیم و زرست باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۰۵ - بالا مطلب ز هیچ کس بیش مباش
بالا مطلب ز هیچ کس بیش مباش بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۷۲۸ - خارخارت کشت و پیش حرص بیکاری هنوز
خارخارت کشت و پیش حرص بیکاری هنوز مولوی : دفتر چهارم
بخش ۴۶ - باز آمدن آن شاعر بعد چند سال به امید همان صله و هزار دینار فرمودن بر قاعدهٔ خویش و گفتن وزیر نو هم حسن نام شاه را کی این سخت بسیارست و ما را خرجهاست و خزینه خالیست و من او را بده یک آن خشنود کنم
بَعدِ سالی چند بَهرِ رِزْق و کَشت سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۳۱ - پوست جلاب
پوست جلاب امرد من دوش با من گشت دوست غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۴۹ - سحر دمیده و گل در دمیدنست مخسپ
سحر دمیده و گل در دمیدنست مخسپ