مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۹۶ - گر تنگ بدی این سینهٔ من
گَر تَنگ بُدی این سینهٔ من اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۳۸ - روزم همه چون شب آمد، از درد فراق
روزم همه چون شب آمد، از درد فراق اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۹۱ - کیست کو خاک ز بیداد تو بر سر نکند
کیست کو خاک ز بیداد تو بر سر نکند کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۲۶۶ - با من سر زلفش ار پریشانی کرد
با من سر زلفش ار پریشانی کرد سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۵۴ - صابونفروش
دلبر صابون فروش از من دل غمناک برد مولوی : رباعیات
رباعی ۱۸۵۰ - خوش می‌سازی مرا و خوش می‌سوزی
خوش می‌سازی مرا و خوش می‌سوزی نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۳ - رخی به غیر رخ دوست در مقابل نیست
رخی به غیر رخ دوست در مقابل نیست سعیدا : غزلیات
شماره ۲۲۸ - زبان بستهٔ ما صوت بی صدا دارد
زبان بستهٔ ما صوت بی صدا دارد قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۲ - در ستایش مر‌حوم محمدشاه غازی گوید
کس مبادا چو من دلی زارش خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۲۰ - الهی ای دور نظر و ای نیکو حضر و ای نیکو کار نیک منظر، ای دلیل هر برگشته، و ای را
الهی ای دور نظر و ای نیکو حضر و ای نیکو کار نیک منظر، ای دلیل هر برگشته، و ای راهنمای هر سرگشته،ای چاره ساز هر بیچاره و ای آرندهٔ هر آواره، ای جامع هر پراکنده و ای رافع هر افتاده دست ما گیر ای بخشنده بخشاینده. عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۱۴۶ - ز پالان فزونست ریش رشید
ز پالان فزونست ریش رشید فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۱۵ - تنم از خاک شد پیدا شود در خاک هم پنهان
تنم از خاک شد پیدا شود در خاک هم پنهان فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۵۷ - از دست تو کس همچو من بی سر و پا نیست
از دست تو کس همچو من بی سر و پا نیست جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۹۸ - نماید چون جرس در راه شوق شوخ بیباکم
نماید چون جرس در راه شوق شوخ بیباکم سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۵۱ - سنبوسه پز
دلبر سنبوسه پز کردم دکانش رفت و روب کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۱۵ - وله ایضا
ای ترا جمع گشته در ره آز جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۶۲۴ - با قدت آخر چرا سروی سرافرازی کند
با قدت آخر چرا سروی سرافرازی کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۴۷ - ما نام خود ز صفحه دلها سترده ایم
ما نام خود ز صفحه دلها سترده ایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۴۹ - هرکه خامش شود از حادثه آزاد بود
هرکه خامش شود از حادثه آزاد بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۶۲ - ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایم
ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایم
غزل ۲۰۹۶ - گر تنگ بدی این سینهٔ من
گَر تَنگ بُدی این سینهٔ من اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۳۸ - روزم همه چون شب آمد، از درد فراق
روزم همه چون شب آمد، از درد فراق اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۷۹۱ - کیست کو خاک ز بیداد تو بر سر نکند
کیست کو خاک ز بیداد تو بر سر نکند کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۲۶۶ - با من سر زلفش ار پریشانی کرد
با من سر زلفش ار پریشانی کرد سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۵۴ - صابونفروش
دلبر صابون فروش از من دل غمناک برد مولوی : رباعیات
رباعی ۱۸۵۰ - خوش می‌سازی مرا و خوش می‌سوزی
خوش می‌سازی مرا و خوش می‌سوزی نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۳ - رخی به غیر رخ دوست در مقابل نیست
رخی به غیر رخ دوست در مقابل نیست سعیدا : غزلیات
شماره ۲۲۸ - زبان بستهٔ ما صوت بی صدا دارد
زبان بستهٔ ما صوت بی صدا دارد قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۲ - در ستایش مر‌حوم محمدشاه غازی گوید
کس مبادا چو من دلی زارش خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۲۰ - الهی ای دور نظر و ای نیکو حضر و ای نیکو کار نیک منظر، ای دلیل هر برگشته، و ای را
الهی ای دور نظر و ای نیکو حضر و ای نیکو کار نیک منظر، ای دلیل هر برگشته، و ای راهنمای هر سرگشته،ای چاره ساز هر بیچاره و ای آرندهٔ هر آواره، ای جامع هر پراکنده و ای رافع هر افتاده دست ما گیر ای بخشنده بخشاینده. عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۱۴۶ - ز پالان فزونست ریش رشید
ز پالان فزونست ریش رشید فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۱۵ - تنم از خاک شد پیدا شود در خاک هم پنهان
تنم از خاک شد پیدا شود در خاک هم پنهان فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۵۷ - از دست تو کس همچو من بی سر و پا نیست
از دست تو کس همچو من بی سر و پا نیست جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۸۹۸ - نماید چون جرس در راه شوق شوخ بیباکم
نماید چون جرس در راه شوق شوخ بیباکم سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۵۱ - سنبوسه پز
دلبر سنبوسه پز کردم دکانش رفت و روب کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۱۵ - وله ایضا
ای ترا جمع گشته در ره آز جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۶۲۴ - با قدت آخر چرا سروی سرافرازی کند
با قدت آخر چرا سروی سرافرازی کند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۴۷ - ما نام خود ز صفحه دلها سترده ایم
ما نام خود ز صفحه دلها سترده ایم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۴۹ - هرکه خامش شود از حادثه آزاد بود
هرکه خامش شود از حادثه آزاد بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۸۶۲ - ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایم
ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایم