اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۵۰ - عشقت که زجمله خلق هستی بربود
عشقت که زجمله خلق هستی بربود مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۱۳۵ - مدح علاء الدوله مسعود
بنیاد دین و دولت می دارد استوار سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۴ - می دهد سیل سراغ ره ویرانه ی ما
می دهد سیل سراغ ره ویرانه ی ما فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۲۴۶ - نگارا، گر چه از ما برشکستی
نگارا، گر چه از ما برشکستی ترانه های کودکانه : بخش اول
لاک پشت پرنده
اون سنگ چیه تو آسمون؟ کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۴۴ - ای دل چو ترا ذوق لب جانان نیست
ای دل چو ترا ذوق لب جانان نیست جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲ - در بتکده و کعبه نباشد جویا
در بتکده و کعبه نباشد جویا امیر معزی : رباعیات
شماره ۹۹ - چون آتش خاطر مرا شاه بدید
چون آتش خاطر مرا شاه بدید واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۵۲ - بر نمیدارد شکن، دست از سر گیسوی او
بر نمیدارد شکن، دست از سر گیسوی او رشیدالدین میبدی : ۳۳- سورة الاحزاب- مدنیه
۱ - النوبة الثانیة
سورة الاحزاب هفتاد و سه آیت است، و هزار و دویست و هشتاد کلمه و پنج هزار و هفتصد و نود و شش حرف. جمله بمدینه فرود آمد، مگر دو آیت بقول بعضى از مفسّران و ذلک قوله یا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَرْسَلْناکَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِیراً الى آخر الآیتین. مجد همگر : غزلیات
شماره ۷۲ - بیا کز جان و دل به در خوری تو
بیا کز جان و دل به در خوری تو رشیدالدین میبدی : ۳۳- سورة الاحزاب- مدنیه
۵ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُیُوتَ النَّبِیِّ إِلَّا أَنْ یُؤْذَنَ لَکُمْ... صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۱۴ - همین نجابت ذاتی است آنچه محترم است
همین نجابت ذاتی است آنچه محترم است امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۵۵۵ - گفتم که نزد من نشین مگذار زارم اینچنین
گفتم که نزد من نشین مگذار زارم اینچنین ادیب صابر : مقطعات
شماره ۱ - چون اشتیاق من به تو افزون ز شرح بود
چون اشتیاق من به تو افزون ز شرح بود رشیدالدین میبدی : ۳۳- سورة الاحزاب- مدنیه
۲ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اذْکُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ، میفرماید: اى شما که ایمان آوردید و رسالت پیغامبر قبول کردید و سر بر خط فرمان نهادید و بوفاى عهد روز میثاق باز آمدید، نعمتى که بر شما ریختم هم از روى ظاهر و هم از روى باطن حقّ آن بشناسید و شکر آن بگزارید هم بزبان هم بتن و هم بدل. شکر زبان آنست که پیوسته خداى را یاد میکند و زبان خود بذکر وى تر میدارد و چون نعمتى بر وى تازه میگردد الحمد للَّه میگوید. رسول (ص) یکى را گفت: چگونهاى؟ جواب داد که بخیر. سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۱ - در مدح بهرامشاه
چرا چو روز بهار ای نگار خرگاهی جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۱۰ - نسبتی باشد بتان هند را با پان هند
نسبتی باشد بتان هند را با پان هند رشیدالدین میبدی : ۳۳- سورة الاحزاب- مدنیه
۱ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اسم عزیز، شفیع المذنبین، جوده بلاء المهیّمین، مقصوده، ضیاء الموحّدین، عهوده، سلوة المحزونین، ذکره، حرفة المستمیحین شکره، رداؤه، کبریاؤه سناؤه، سنائه بهاؤه و بهاؤه علاؤه. الهامی کرمانشاهی : خیابان سوم
بخش ۷۹ - درکیفیت ورود اسیران کربلا به شهر کوفه به روایت مسلم گچکار رحمه الله
به ناگه برآمد زکوفه خروش
شماره ۵۰ - عشقت که زجمله خلق هستی بربود
عشقت که زجمله خلق هستی بربود مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۱۳۵ - مدح علاء الدوله مسعود
بنیاد دین و دولت می دارد استوار سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۴ - می دهد سیل سراغ ره ویرانه ی ما
می دهد سیل سراغ ره ویرانه ی ما فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۲۴۶ - نگارا، گر چه از ما برشکستی
نگارا، گر چه از ما برشکستی ترانه های کودکانه : بخش اول
لاک پشت پرنده
اون سنگ چیه تو آسمون؟ کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۴۴ - ای دل چو ترا ذوق لب جانان نیست
ای دل چو ترا ذوق لب جانان نیست جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۲ - در بتکده و کعبه نباشد جویا
در بتکده و کعبه نباشد جویا امیر معزی : رباعیات
شماره ۹۹ - چون آتش خاطر مرا شاه بدید
چون آتش خاطر مرا شاه بدید واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۲۵۲ - بر نمیدارد شکن، دست از سر گیسوی او
بر نمیدارد شکن، دست از سر گیسوی او رشیدالدین میبدی : ۳۳- سورة الاحزاب- مدنیه
۱ - النوبة الثانیة
سورة الاحزاب هفتاد و سه آیت است، و هزار و دویست و هشتاد کلمه و پنج هزار و هفتصد و نود و شش حرف. جمله بمدینه فرود آمد، مگر دو آیت بقول بعضى از مفسّران و ذلک قوله یا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَرْسَلْناکَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِیراً الى آخر الآیتین. مجد همگر : غزلیات
شماره ۷۲ - بیا کز جان و دل به در خوری تو
بیا کز جان و دل به در خوری تو رشیدالدین میبدی : ۳۳- سورة الاحزاب- مدنیه
۵ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُیُوتَ النَّبِیِّ إِلَّا أَنْ یُؤْذَنَ لَکُمْ... صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۱۴ - همین نجابت ذاتی است آنچه محترم است
همین نجابت ذاتی است آنچه محترم است امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۵۵۵ - گفتم که نزد من نشین مگذار زارم اینچنین
گفتم که نزد من نشین مگذار زارم اینچنین ادیب صابر : مقطعات
شماره ۱ - چون اشتیاق من به تو افزون ز شرح بود
چون اشتیاق من به تو افزون ز شرح بود رشیدالدین میبدی : ۳۳- سورة الاحزاب- مدنیه
۲ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اذْکُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ، میفرماید: اى شما که ایمان آوردید و رسالت پیغامبر قبول کردید و سر بر خط فرمان نهادید و بوفاى عهد روز میثاق باز آمدید، نعمتى که بر شما ریختم هم از روى ظاهر و هم از روى باطن حقّ آن بشناسید و شکر آن بگزارید هم بزبان هم بتن و هم بدل. شکر زبان آنست که پیوسته خداى را یاد میکند و زبان خود بذکر وى تر میدارد و چون نعمتى بر وى تازه میگردد الحمد للَّه میگوید. رسول (ص) یکى را گفت: چگونهاى؟ جواب داد که بخیر. سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۱ - در مدح بهرامشاه
چرا چو روز بهار ای نگار خرگاهی جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۱۰ - نسبتی باشد بتان هند را با پان هند
نسبتی باشد بتان هند را با پان هند رشیدالدین میبدی : ۳۳- سورة الاحزاب- مدنیه
۱ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ اسم عزیز، شفیع المذنبین، جوده بلاء المهیّمین، مقصوده، ضیاء الموحّدین، عهوده، سلوة المحزونین، ذکره، حرفة المستمیحین شکره، رداؤه، کبریاؤه سناؤه، سنائه بهاؤه و بهاؤه علاؤه. الهامی کرمانشاهی : خیابان سوم
بخش ۷۹ - درکیفیت ورود اسیران کربلا به شهر کوفه به روایت مسلم گچکار رحمه الله
به ناگه برآمد زکوفه خروش