ملا احمد نراقی : باب چهارم
حق معلوم و حق حصاد
چهارم: حق معلوم و حق حصاد و حد او و اولی عبارت است: از آنچه که آدمی با خود قرار بگذارد که هر روز، یا هر هفته، یا هر ماه و یا هر سال، از مال خود به فقرا بدهد یا صله رحم به جا آورد، غیر از آنچه واجب است.
ابوعلی عثمانی : باب ۵۳ تا آخر
بخش ۱۰ - باب پنجاه و چهارم آنچه در خواب بدین قوم نمایند
قالَ اللّهُ تَعالی لَهُمُ الْبُشری فی الْحَیوةِ الدُّنْیا وَ فی الْآخِرَةِ.
امام خمینی : رباعیات
عید
این عید سعید، عید اسعد باشد
میرزا حبیب خراسانی : رباعیات
شماره ۱۸ - هر شب که دو سنبل تو آشفته شود
هر شب که دو سنبل تو آشفته شود
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۷۹ - دل تنگم و ز عشق توام بار بر دلست
دل تنگم و ز عشق توام بار بر دلست
سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شماره ۱۷۰ - تا کی اندر راه دین با نفس دمسازی کنی
تا کی اندر راه دین با نفس دمسازی کنی
نهج البلاغه : خطبه ها
انتقاد از اهل شورا شکایت از قریش و بیعت شکنان
و من خطبة له عليه‌السلام حمد الله
واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۸۵ - کیم من؟ بیدلی، بیچاره یی، از خویش دلگیری!
کیم من؟ بیدلی، بیچاره یی، از خویش دلگیری!
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۶ - چون نور رخت از همه سو ظاهر و پیداست
چون نور رخت از همه سو ظاهر و پیداست
قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۸۰ - بازم نشسته تا مژه در دل نگاه کیست
بازم نشسته تا مژه در دل نگاه کیست
ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۳۸ - منازعه ی جسم و جان و میل به عالم علوی و سفلی
جان علوی پر زند برهم همی
فروغ فرخزاد : عصیان
پوچ
دیدگان تو در قاب اندوه
سیدای نسفی : رباعیات
شمارهٔ ۷ - اسبیات
ای میر عالمی ز عطای تو بهره مند
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۹۲ - چو ترک مست من آلوده شراب در آید
چو ترک مست من آلوده شراب در آید
عمان سامانی : گنجینة الاسرار
بخش ۱۹ - در بیان توصیه‌ی آن سرحلقه‌ی اهل نیاز، به کتمان سرونهفتن راز.
در بیان توصیه‌ی آن سرحلقه‌ی اهل نیاز، به کتمان سرونهفتن راز.
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۸۷۲ - گو بمجنون کز من آموزد دگر درس جنون
گو بمجنون کز من آموزد دگر درس جنون
قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۱۶ - مرغ وفا برون ز جهان آشیان گرفت
مرغ وفا برون ز جهان آشیان گرفت
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۸۳ - هرکه از ذوق خبر دارد و داند سخنی
هرکه از ذوق خبر دارد و داند سخنی
مفاتیح الجنان : صلوات بر حجج طاهره (ع)
صلوات بر على بن محمد (ع)
اللّهُمَّ صَلِّ عَلَی عَلِی بْنِ مُحَمَّدٍ وَصِی الْأَوْصِیاءِ، وَ إِمامِ الْأَتْقِیاءِ، وَخَلَفِ أَئِمَّةِ الدِّینِ، وَالْحُجَّةِ عَلَی الْخَلائِقِ أَجْمَعِینَ. اللّهُمَّ کما جَعَلْتَهُ نُوراً یسْتَضِیءُ بِهِ الْمُؤْمِنُونَ فَبَشَّرَ بِالْجَزِیلِ مِنْ ثَوابِک، وَأَنْذَرَ بِالْأَلِیمِ مِنْ عِقابِک، وَحَذَّرَ بَأْسَک، وَذَکرَ بِآیاتِک، وَأَحَلَّ حَلالَک، وَحَرَّمَ حَرامَک، وَبَینَ شَرائِعَک وَفَرائِضَک، وَحَضَّ عَلَی عِبادَتِک، وَأَمَرَ بِطاعَتِک، وَنَهی عَنْ مَعْصِیتِک، فَصَلِّ عَلَیهِ أَفْضَلَ مَا صَلَّیتَ عَلَی أَحَدٍ مِنْ أَوْلِیائِک وَذُرِّیةِ أَنْبِیائِک یا إِلهَ الْعالَمِینَ.
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۲۰۱ - مرا با روی تو پیوسته روییست
مرا با روی تو پیوسته روییست