صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۳۲ - ز بوی زلف تو باغ آنچنان معطر گشت
ز بوی زلف تو باغ آنچنان معطر گشت
فردوسی : منوچهر
بخش ۸ - رسیدند خوبان به درگاه کاخ
رسیدند خوبان به درگاه کاخ
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۵۰۷ - گر آتش آه ما درافتد
گر آتش آه ما درافتد
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۲۴۲ - مردان خدا ز خاکدان دگرند
مردان خدا ز خاکدان دگرند
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۴۹۰ - سجدهٔ خاک درت هرکه تمنایش بود
سجدهٔ خاک درت هرکه تمنایش بود
امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۹۳ - در شب هجر که از روز قیامت بتر است
در شب هجر که از روز قیامت بتر است
رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۱۱۸ - تلخی و شیرینیش آمیخته است
تلخی و شیرینیش آمیخته است
رشیدالدین میبدی : ۳۳- سورة الاحزاب- مدنیه
۴ - النوبة الاولى
قوله تعالى: ما کانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِکُمْ محمد پدر هیچ کس نیست از مردان شما، وَ لکِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَ خاتَمَ النَّبِیِّینَ لکن رسول خداست و مهر پیغامبران، وَ کانَ اللَّهُ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عَلِیماً (۴۰) و اللَّه بهمه چیز داناست و از همه آگاه.
حزین لاهیجی : قطعات
شمارهٔ ۵۶ - در تاریخ تدوین چهارمین دیوان خود فرموده است
هزار و یکصد و پنجاه و پنج هجری بود
جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۲۹۳ - شوقم به وصل دوست نهایت پذیر نیست
شوقم به وصل دوست نهایت پذیر نیست
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۶ - ای سلسلهٔ زلف تو بر پای دل ما
ای سلسلهٔ زلف تو بر پای دل ما
شاه نعمت‌الله ولی : مثنویات
شماره ۱۳ - من ولایت در ولایت دیده ام
من ولایت در ولایت دیده ام
عبید زاکانی : رباعیات
رباعی ۱۱ - این شمع که شب در انجمن می‌خندد
این شمع که شب در انجمن می‌خندد
فضولی : رباعیات
شماره ۲۲ - ای مشک اسیر گیسوی خم بخمت
ای مشک اسیر گیسوی خم بخمت
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۶۸۲ - به ارشاد ادب در دستگاه خودسران مگذر
به ارشاد ادب در دستگاه خودسران مگذر
اوحدالدین کرمانی : رباعیات الحاقی
شماره ۷۱ - ای وصل تو مایهٔ تن آسانی من
ای وصل تو مایهٔ تن آسانی من
سعدی : قطعات
شماره ۱۶۶ - طبیب و تجربت سودی ندارد
طبیب و تجربت سودی ندارد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۸۹ - بوی سر زلف تو به شیدایی من نیست
بوی سر زلف تو به شیدایی من نیست
رشیدالدین وطواط : غزلیات
شماره ۹ - ای معجزات موسی بنموده از گریبان
ای معجزات موسی بنموده از گریبان
اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها
شمارهٔ ۳۲ - العبودیة
هرگاه که آنچنان کَت افتد باشی