این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، به توصیف عشق و زیبایی معشوق میپردازد. شاعر از عناصر طبیعت مانند باغ، سبزه، لاله، و پرندگان برای بیان احساسات خود استفاده کرده است. همچنین، مضامینی مانند صبر، رضایت به رزق، و هشدار درباره فریب دنیا در شعر دیده میشود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال دشوار باشد. همچنین، برخی از استعارهها و مفاهیم نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری دارند.
غزل ۱۸۳۲ - ز بوی زلف تو باغ آنچنان معطر گشت
که خاک مشک تر و داغ لاله عنبر گشت ۱
ز شرم سبزه خط تو، طوطی خوش حرف
چو مغز پسته نهان در میان شکر گشت ۲
دگر به حال جگرتشنگان که پردازد؟
که خط پشت لبت پرده دار کوثر گشت ۳
ز طوق فاختگان نام سرو حلقه کنند
در آن چمن که نهال تو سایه گستر گشت ۴
توان ز وقت خوش نقطه دهان تو یافت
که آفتاب جمال تو ذره پرور گشت ۵
کناره گیر ز مردم، صفای وقت ببین
که قطره گوشه گرفت از محیط، گوهر دشت ۶
زبان تیغ ز سنگ فسان دراز شود
ز بردباری من آسمان ستمگر گشت ۷
مرا به دفتر بال هما فریب مده
که در خرابه نم این رساله ابتر گشت ۸
به هر چه می رسد از رزق، سازگاری کن
که هر که ساخت به سد رمق، سکندر گشت ۹
چه چاشنی به سخن داد خامه صائب؟
که قند در نظر طوطیان مکرر گشت ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.