خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از درد هجران و عشق سخن می‌گوید. او حال خود را با تصاویری مانند چشمان پر از خون و مقایسه‌های زیبا مانند رشک گل به رخ معشوق و غیرت شکر به تبسم او بیان می‌کند. شاعر از صبا می‌خواهد که پیامش را به معشوق برساند و اشاره می‌کند که مردم عشق را انکار می‌کنند، اما او اسیر آن است و روش او با دیگران متفاوت است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی بیشتری نیاز دارند.
غزل ۹۳ - در شب هجر که از روز قیامت بتر است
در شب هجر که از روز قیامت بتر است
مردم دیدهٔ من غرقه بخون جگر است ۱
به طراوت رخ تو رشک گل سیراب است
به تبسم دهنت غیرت تنگ شکر است ۲
ای صبا گر گذری برسرآن کو برسان
خبر ما بر آنکس که ز ما بی‌خبر است ۳
مردمان منکر عشقند و منم کشتهٔ او
شیوهٔ ما دگر و شیوهٔ مردم دگر است ۴
مردم دیدهٔ من غرقه بخون جگر است ۱
به طراوت رخ تو رشک گل سیراب است
به تبسم دهنت غیرت تنگ شکر است ۲
ای صبا گر گذری برسرآن کو برسان
خبر ما بر آنکس که ز ما بی‌خبر است ۳
مردمان منکر عشقند و منم کشتهٔ او
شیوهٔ ما دگر و شیوهٔ مردم دگر است ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۲ - تلخی نشنیدم از لبت هیچ
گوهر بعدی:غزل ۹۴ - سر اندازیم به که رانی ز در
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
