محتشم کاشانی : قطعات
شمارهٔ ۳۵ - وله ایضا در رثاء
میر حیدر گوهر درج ورع محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت ۳۴ - آورده‌اند کی شیخ روزی در نشابور با جمعی بسیار بکویی می‌رفتند، زنی پارۀ خاکستر از بام مینداخت، بعضی از آن بر جامۀ شیخ افتاد، شیخ از آن متأثر نگشت. جمع
آورده‌اند کی شیخ روزی در نشابور با جمعی بسیار بکویی می‌رفتند، زنی پارۀ خاکستر از بام مینداخت، بعضی از آن بر جامۀ شیخ افتاد، شیخ از آن متأثر نگشت. جمع در اضطراب آمدند و خواستند کی حرکتی کنند با صاحب خانه. شیخ ما گفت آرام گیرید! کسی کی مستوجب آتش بود با او بخاکستر قناعت کنند، بسیار شکر واجب آید. جملۀ جمع را وقت خوش گشت و هیچ آزاری به کسی نرسانیدند و بسیار بگریستند. سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۸۶ - یار من خسرو خوبان ولبش شیرینست
یار من خسرو خوبان ولبش شیرینست ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۲۵ - خیال مستان
چو می خوردی خیال بد میندیش ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۲۴ - جواب به یکی از دوستان
محمد صالح، ای فرزانه فرزند قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۱۳۶ - هرکجا آیینه رخسار او پیدا شود
هرکجا آیینه رخسار او پیدا شود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۱ - از بساط فلک آن سوی بود بازی ما
از بساط فلک آن سوی بود بازی ما ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۲۰ - نامهٔ منظوم
به قربان حضور شاهزاده جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۴۳ - تا کی از دیده من روی تو پنهان باشد
تا کی از دیده من روی تو پنهان باشد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۸ - نتوان گفت به رویش سخن آینه را
نتوان گفت به رویش سخن آینه را امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۹۹ - بی معرفی سخن مسلسل چکنم
بی معرفی سخن مسلسل چکنم ملک‌الشعرای بهار : کارنامهٔ زندان
در فواید اختصاص و تقسیم کارها میان مردم دانا
نیک بـنگر بـدان بـنای بلند ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۱۸ - در سبک عرفان
ماییم و دلی ز عشق صد چاک رشیدالدین میبدی : ۱۵- سورة الحجر- مکیة
۳ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: «وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِینَ» اى موعد الجنّ و الانس جمیعا. ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۱۷ - مطایبه
ای از برما به خشم رفته ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۱۶ - هدیۀ دوست
ای باد صبا ز روی یاری ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۱۴ - گفت‌وگوی دو شاه
فرانسوا : چه می کنی، به چه کاری، امانوئل، پسرم؟ میرداماد : رباعیات
شماره ۳۰۴ - یاد آور روی دوست را گل می دان
یاد آور روی دوست را گل می دان خیام : رباعیات
رباعی ۱۷۴ - گر آمدنم به خود بدی نامدمی
گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۱۱ - دوش ساقی پیشم آمد تاکه جام می دهد
دوش ساقی پیشم آمد تاکه جام می دهد
شمارهٔ ۳۵ - وله ایضا در رثاء
میر حیدر گوهر درج ورع محمد بن منور : فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته
حکایت ۳۴ - آورده‌اند کی شیخ روزی در نشابور با جمعی بسیار بکویی می‌رفتند، زنی پارۀ خاکستر از بام مینداخت، بعضی از آن بر جامۀ شیخ افتاد، شیخ از آن متأثر نگشت. جمع
آورده‌اند کی شیخ روزی در نشابور با جمعی بسیار بکویی می‌رفتند، زنی پارۀ خاکستر از بام مینداخت، بعضی از آن بر جامۀ شیخ افتاد، شیخ از آن متأثر نگشت. جمع در اضطراب آمدند و خواستند کی حرکتی کنند با صاحب خانه. شیخ ما گفت آرام گیرید! کسی کی مستوجب آتش بود با او بخاکستر قناعت کنند، بسیار شکر واجب آید. جملۀ جمع را وقت خوش گشت و هیچ آزاری به کسی نرسانیدند و بسیار بگریستند. سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۸۶ - یار من خسرو خوبان ولبش شیرینست
یار من خسرو خوبان ولبش شیرینست ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۲۵ - خیال مستان
چو می خوردی خیال بد میندیش ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۲۴ - جواب به یکی از دوستان
محمد صالح، ای فرزانه فرزند قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۱۳۶ - هرکجا آیینه رخسار او پیدا شود
هرکجا آیینه رخسار او پیدا شود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۱ - از بساط فلک آن سوی بود بازی ما
از بساط فلک آن سوی بود بازی ما ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۲۰ - نامهٔ منظوم
به قربان حضور شاهزاده جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۴۳ - تا کی از دیده من روی تو پنهان باشد
تا کی از دیده من روی تو پنهان باشد سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۸ - نتوان گفت به رویش سخن آینه را
نتوان گفت به رویش سخن آینه را امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۹۹ - بی معرفی سخن مسلسل چکنم
بی معرفی سخن مسلسل چکنم ملک‌الشعرای بهار : کارنامهٔ زندان
در فواید اختصاص و تقسیم کارها میان مردم دانا
نیک بـنگر بـدان بـنای بلند ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۱۸ - در سبک عرفان
ماییم و دلی ز عشق صد چاک رشیدالدین میبدی : ۱۵- سورة الحجر- مکیة
۳ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: «وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِینَ» اى موعد الجنّ و الانس جمیعا. ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۱۷ - مطایبه
ای از برما به خشم رفته ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۱۶ - هدیۀ دوست
ای باد صبا ز روی یاری ملک‌الشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۱۴ - گفت‌وگوی دو شاه
فرانسوا : چه می کنی، به چه کاری، امانوئل، پسرم؟ میرداماد : رباعیات
شماره ۳۰۴ - یاد آور روی دوست را گل می دان
یاد آور روی دوست را گل می دان خیام : رباعیات
رباعی ۱۷۴ - گر آمدنم به خود بدی نامدمی
گر آمدنم به خود بُدی، نآمدمی بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۱۱ - دوش ساقی پیشم آمد تاکه جام می دهد
دوش ساقی پیشم آمد تاکه جام می دهد