خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و دلدادگی خود به معشوقه‌ای که گاه خشمگین، گاه نازکنان و گاه شوخ‌طبع است سخن می‌گوید. او از رنج‌های عشق و فداکاری‌های خود می‌گوید و معشوقه را به‌عنوان موجودی مست و سرمست توصیف می‌کند. در نهایت، شاعر از بخشش و سخاوت معشوقه یاد می‌کند و عشق خود را به او ابراز می‌دارد.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به‌کاررفته در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی برای درک صحیح دارند.
شماره ۴۹۳ - هندوی مرا کشتن ترکانه ببیند
هندوی مرا کشتن ترکانه ببیند
زو سینه من چون بت و بت خانه ببینید ۱
گه خشم و گهی عشوه و گه شوخی و گه ناز
بدمستی آن نرگس مستانه ببینید ۲
آباد بر آن بت، نکنم زو گله، لیکن
لب تا جگرم زو همه پروانه ببینید ۳
خونهاست گره بسته به چشم من ازان خاک
این خوشه برم می دهد، آن دانه ببینید ۴
ای سیمبرانی که شمارید گدایم
از قطب زمان بخشش شاهانه ببینید ۵
خسرو نکند جز سخن آن لب شیرین
شیرینی این گفته و افسانه ببینید ۶
زو سینه من چون بت و بت خانه ببینید ۱
گه خشم و گهی عشوه و گه شوخی و گه ناز
بدمستی آن نرگس مستانه ببینید ۲
آباد بر آن بت، نکنم زو گله، لیکن
لب تا جگرم زو همه پروانه ببینید ۳
خونهاست گره بسته به چشم من ازان خاک
این خوشه برم می دهد، آن دانه ببینید ۴
ای سیمبرانی که شمارید گدایم
از قطب زمان بخشش شاهانه ببینید ۵
خسرو نکند جز سخن آن لب شیرین
شیرینی این گفته و افسانه ببینید ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۲ - ای کز رخ تو دیده، همه جان و جهان دید
گوهر بعدی:شماره ۴۹۴ - باد آمد و بویی زنگارم نرسانید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
