عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
گفتگوی عیسی با خم آب
خورد عیسی آبی از جویی خوش آب شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ اشعار ترکی
زمان سسی ( با ترجمهٔ فارسی)
صبح اولدی هر طرفدن اوجالدی اذان سسی! آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۶۶ - امروز چو گل شکفته باشیم همه
امروز چو گل شکفته باشیم همه طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۸۳ - کس ندارد چو تو گلبانگ اسیری، بلبل!
کس ندارد چو تو گلبانگ اسیری، بلبل! مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۱۲ - ای نور افلاک و زمین چشم و چراغ غیب بین
ای نورِ افلاک و زمین چَشم و چراغِ غَیب بین عطار نیشابوری : دفتر دوم
در اصل ذات فرماید
کنون عطّار گفتی جوهر ذات بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۰۸ - تا می ز جام همت بد مست میکشم
تا می ز جام همت بد مست میکشم جامی : سبحةالابرار
بخش ۱۱۸ - عقد سی و هفتم در دلالت رعایا چه غایب و چه حاضر به حق شناسی و شکرگزاری سلاطین چه عادل و چه جابر
ای درین تنگ فضا گشته اسیر جامی : اعتقادنامه
بخش ۳۱ - اشارت به درجات بهشت و خلود در آن و رؤیت حق سبحانه
درجات بهشت باشد هشت هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۱ - هست آرزوی کشتن آن تند خو مرا
هست آرزوی کشتن آن تند خو مرا خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
تکه ای از یک شعر - ویرانگری ، اساس نبرد است
ویرانگری ، اساس نبرد است فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۷۷ - درمدح وزیر زاده جلیل ابوالفتح عبدالرزاق بن احمد بن حسن میمندی گوید
برفت یار من و من نژند و شیفته وار نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۱ - هر چه جز ذکر تو افسانه ی لاطایل بود
هر چه جز ذکر تو افسانه ی لاطایل بود اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
بباد صبحدم شبنم بنالید
بباد صبحدم شبنم بنالید سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۲ - ای که نام اشنوده باشی خسرو پرویز را
ای که نام اشنوده باشی خسرو پرویز را نصرالله منشی : باب الملک والطائر فنزة
بخش ۲ - حکایت مرغ پادشاه
آوردهاند که ملکی بود او را ابن مدین خواندندی، مرغی داشت فنزه نام با حسی سلیم و نطق دل گشای، در گوشک ملک بیضه نهاد و بچه بیرون آورد. ملک فرمود تا او را بسرای حرم بردند و مثال داد تا د رتعهد او و فرخ او مبالغت نمایند. آن پادشاه را پسری آمد که انوار رشد و نجابت در ناصیه او تابان بود و شعاع اقبال و سعادت بر صفحات حال وی درفشان. خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۴۸ - بسالی کی چنان ماهی برآید
بسالی کی چنان ماهی برآید خاقانی : رباعیات
شماره ۶ - میساخت چو صبح لالهگون رنگ هوا
میساخت چو صبح لالهگون رنگ هوا اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۲۲ - جنید
اگر نه در پی نردند آن دو نرگس مست سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۹۹ - با من بت من تیغ جفا آخته دارد
با من بت من تیغ جفا آخته دارد
گفتگوی عیسی با خم آب
خورد عیسی آبی از جویی خوش آب شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ اشعار ترکی
زمان سسی ( با ترجمهٔ فارسی)
صبح اولدی هر طرفدن اوجالدی اذان سسی! آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۶۶ - امروز چو گل شکفته باشیم همه
امروز چو گل شکفته باشیم همه طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۴۸۳ - کس ندارد چو تو گلبانگ اسیری، بلبل!
کس ندارد چو تو گلبانگ اسیری، بلبل! مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۱۲ - ای نور افلاک و زمین چشم و چراغ غیب بین
ای نورِ افلاک و زمین چَشم و چراغِ غَیب بین عطار نیشابوری : دفتر دوم
در اصل ذات فرماید
کنون عطّار گفتی جوهر ذات بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۲۰۸ - تا می ز جام همت بد مست میکشم
تا می ز جام همت بد مست میکشم جامی : سبحةالابرار
بخش ۱۱۸ - عقد سی و هفتم در دلالت رعایا چه غایب و چه حاضر به حق شناسی و شکرگزاری سلاطین چه عادل و چه جابر
ای درین تنگ فضا گشته اسیر جامی : اعتقادنامه
بخش ۳۱ - اشارت به درجات بهشت و خلود در آن و رؤیت حق سبحانه
درجات بهشت باشد هشت هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۱ - هست آرزوی کشتن آن تند خو مرا
هست آرزوی کشتن آن تند خو مرا خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
تکه ای از یک شعر - ویرانگری ، اساس نبرد است
ویرانگری ، اساس نبرد است فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۷۷ - درمدح وزیر زاده جلیل ابوالفتح عبدالرزاق بن احمد بن حسن میمندی گوید
برفت یار من و من نژند و شیفته وار نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۰۱ - هر چه جز ذکر تو افسانه ی لاطایل بود
هر چه جز ذکر تو افسانه ی لاطایل بود اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
بباد صبحدم شبنم بنالید
بباد صبحدم شبنم بنالید سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۱۲ - ای که نام اشنوده باشی خسرو پرویز را
ای که نام اشنوده باشی خسرو پرویز را نصرالله منشی : باب الملک والطائر فنزة
بخش ۲ - حکایت مرغ پادشاه
آوردهاند که ملکی بود او را ابن مدین خواندندی، مرغی داشت فنزه نام با حسی سلیم و نطق دل گشای، در گوشک ملک بیضه نهاد و بچه بیرون آورد. ملک فرمود تا او را بسرای حرم بردند و مثال داد تا د رتعهد او و فرخ او مبالغت نمایند. آن پادشاه را پسری آمد که انوار رشد و نجابت در ناصیه او تابان بود و شعاع اقبال و سعادت بر صفحات حال وی درفشان. خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۴۸ - بسالی کی چنان ماهی برآید
بسالی کی چنان ماهی برآید خاقانی : رباعیات
شماره ۶ - میساخت چو صبح لالهگون رنگ هوا
میساخت چو صبح لالهگون رنگ هوا اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۲۲ - جنید
اگر نه در پی نردند آن دو نرگس مست سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۹۹ - با من بت من تیغ جفا آخته دارد
با من بت من تیغ جفا آخته دارد
