شماره ۷۹ - این نخل که از چشمه جان رسته که کشتست؟

این نخل که از چشمه جان رسته که کشتست؟
وین خط که دهد یاد ز معجز که نوشتست؟ ۱

ما فتنه ز مشاطه حسنیم نه از عشق
زنار مغان رشته خط و زلف که رشتست؟ ۲

جز از اثر دهشت ما وحشت ما نیست
با پرده بگو پرده ز رخسار که هشتست ۳

زین لخت دل و پاره جان چاشنیی گیر
بر گریه تلخ و نمک خنده برشتست ۴

ذوق غمم از طینت خاکی نرود هیچ
هرچند به شادی گل آدم نسرشتست ۵

گو روی تو نظاره کن و خوی تو بنگر
گوید کس اگر آدمیی را که فرشتست ۶

سرتاسر صحرای رخت لاله و نسرین
صد رنگ دگر گل، که ندانند که کشتست؟ ۷

گل جامه ز بر، بس سبک از نازکی انداخت
عریانی گلزار ز کوتاهی رشتست ۸

در حیرتم از ترک و فنای تو «نظیری »
کس غیر اجل فرش امل درننوشتست ۹