عطار نیشابوری : باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
شماره ۲۲ - روزی نه که دل قصهٔ دمساز نخواند
روزی نه که دل قصهٔ دمساز نخواند فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۴۴ - هر که را جام می به دست افتاد
هر که را جام می به دست افتاد اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۸۱۰ - جان بده ناکام و کام آرزو حاصل مکن
جان بده ناکام و کام آرزو حاصل مکن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۶۵ - از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدان
از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدان اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۲۳ - اسرار که سخت است سخن سست مگو
اسرار که سخت است سخن سست مگو میرزاده عشقی : هزلیات
شمارهٔ ۱۰ - یک عمر آه و ناله
مرا چه کار که یک عمر، آه و ناله کنم؟ باباطاهر عریان همدانی : باباطاهر عریان همدانی
قصیده
بتا تا زار چون تو دلبرستم سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۹ - در توحید
آراست جهاندار دگرباره جهان را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۹۳ - بندگی کردن پسندیده است با آزادگی
بندگی کردن پسندیده است با آزادگی قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۱۵ - چنان دلم شب هجران بر آتش غم سوخت
چنان دلم شب هجران بر آتش غم سوخت سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۱۰۰ - نور رخ تو قمر ندارد
نور رخ تو قمر ندارد یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۴ - گیرم به ناله کردم آواره پاسبان را
گیرم به ناله کردم آواره پاسبان را فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۴۵ - در عذر لاغری معشوق و توصیف لاغری و مدح امیر محمد بن محمود گوید
دل من لاغر کی دارد شاهد کردار نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۷۷ - ناصر بخاری فرماید
در آن روزی که خوبان آفریدند بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۸۸۳ - نسبت لعل که داد این همه سامان صدف
نسبت لعل که داد این همه سامان صدف مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۳۲ - تا چند زنی بر من زانکار تو خار آخر؟
تا چند زنی بر من زِانْکارْ تو خار آخِر؟ واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۹ - بلا نتیجه بود، عیشهای نوشین را
بلا نتیجه بود، عیشهای نوشین را اهلی شیرازی : صنف چهارم که غلام و پیش برست
صنف چهارم که غلام و پیش برست
ای سرو سهی خاک رهت وقت خرام جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۴۴ - زین بیش مرا خسته و دل ریش مدار
زین بیش مرا خسته و دل ریش مدار امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۸۲ - دولت وصلش میسر کی شود بی جستجوی؟
دولت وصلش میسر کی شود بی جستجوی؟
شماره ۲۲ - روزی نه که دل قصهٔ دمساز نخواند
روزی نه که دل قصهٔ دمساز نخواند فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۴۴ - هر که را جام می به دست افتاد
هر که را جام می به دست افتاد اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۸۱۰ - جان بده ناکام و کام آرزو حاصل مکن
جان بده ناکام و کام آرزو حاصل مکن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۹۶۵ - از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدان
از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدان اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۲۳ - اسرار که سخت است سخن سست مگو
اسرار که سخت است سخن سست مگو میرزاده عشقی : هزلیات
شمارهٔ ۱۰ - یک عمر آه و ناله
مرا چه کار که یک عمر، آه و ناله کنم؟ باباطاهر عریان همدانی : باباطاهر عریان همدانی
قصیده
بتا تا زار چون تو دلبرستم سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۹ - در توحید
آراست جهاندار دگرباره جهان را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۹۳ - بندگی کردن پسندیده است با آزادگی
بندگی کردن پسندیده است با آزادگی قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۱۵ - چنان دلم شب هجران بر آتش غم سوخت
چنان دلم شب هجران بر آتش غم سوخت سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۱۰۰ - نور رخ تو قمر ندارد
نور رخ تو قمر ندارد یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۴ - گیرم به ناله کردم آواره پاسبان را
گیرم به ناله کردم آواره پاسبان را فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۴۵ - در عذر لاغری معشوق و توصیف لاغری و مدح امیر محمد بن محمود گوید
دل من لاغر کی دارد شاهد کردار نظام قاری : غزلیات
شمارهٔ ۷۷ - ناصر بخاری فرماید
در آن روزی که خوبان آفریدند بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۸۸۳ - نسبت لعل که داد این همه سامان صدف
نسبت لعل که داد این همه سامان صدف مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۳۲ - تا چند زنی بر من زانکار تو خار آخر؟
تا چند زنی بر من زِانْکارْ تو خار آخِر؟ واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۹ - بلا نتیجه بود، عیشهای نوشین را
بلا نتیجه بود، عیشهای نوشین را اهلی شیرازی : صنف چهارم که غلام و پیش برست
صنف چهارم که غلام و پیش برست
ای سرو سهی خاک رهت وقت خرام جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۱۴۴ - زین بیش مرا خسته و دل ریش مدار
زین بیش مرا خسته و دل ریش مدار امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۸۲ - دولت وصلش میسر کی شود بی جستجوی؟
دولت وصلش میسر کی شود بی جستجوی؟
