سوزنی سمرقندی : رباعیات
شماره ۱۸ - دیگ سیه انداخته از گوشه بام
دیگ سیه انداخته از گوشه بام
نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۱۹۶ - آخر به من آن مغ بچه هم کیش برآمد
آخر به من آن مغ بچه هم کیش برآمد
اوحدی مراغه‌ای : منطق‌العشاق
نامهٔ هشتم از زبان معشوق به عاشق
زهی! گرد جهان سر گشته از من
ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۸ - تا بر آن قامت و بالا نظر افتاد مرا
تا بر آن قامت و بالا نظر افتاد مرا
رشیدالدین میبدی : ۱۱- سورة هود - مکیة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ایشان که بگرویدند و کردارهاى نیک کردند، وَ أَخْبَتُوا إِلى‏ رَبِّهِمْ و با خداوند خویش آرمیدند و خویشتن را بفروتنى فرا وى دادند، أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِیها خالِدُونَ (۲۳) ایشان آن بهشتیان‏اند که جاویدى جاویدان در آن‏اند.
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۴ - نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان را
نباشد الفتی با جسم، جان سینه ریشان را
ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۱۳۶ - گر دگرگون بود حالت پارسال
گر دگرگون بود حالت پارسال
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۸۳ - خرم دل آنک بر صبوحی آموخت
خرم دل آنک بر صبوحی آموخت
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۷۸ - تخم مهری گر به دلها می فشاند روزگار
تخم مهری گر به دلها می فشاند روزگار
سهراب سپهری : آوار آفتاب
ای نزدیک
در نهفته ترین باغ ها ، دستم میوه چید.
شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۲۰۷ - تا تیغ به عشق از نیام آخته ام
تا تیغ به عشق از نیام آخته ام
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۵۳ - صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخش
صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخش
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۶۴ - دایم شکفته است دل داغدار ما
دایم شکفته است دل داغدار ما
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۲ - جلوه برقی است در میخانه هشیاری مرا
جلوه برقی است در میخانه هشیاری مرا
مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۹۷ - تا بنستانی تو انصاف از جهود خیبری
تا بِنَسْتانی تو اِنْصاف از جُهودِ خیبری
نهج البلاغه : خطبه ها
بیان صفات الهی
و من خطبة له عليه‌السلام و فيها بيان صفات الحق جل جلاله
اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۸۷ - می گریزم سایه الفت شکاران کم مباد
می گریزم سایه الفت شکاران کم مباد
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۴۶ - اختیار گوشه درمان است، همت می کنم
اختیار گوشه درمان است، همت می کنم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۹۲ - به توحید خدا همچون الف گویاست تنهایی
به توحید خدا همچون الف گویاست تنهایی
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۶۹ - ز اکسیر قناعت خاک شکر می تواند شد
ز اکسیر قناعت خاک شکر می تواند شد