سعدی : باب دوم در اخلاق درویشان
حکایت ۳۱ - از صحبتِ یارانِ دِمَشْقم مَلالتی پدید آمده بود
از صحبتِ یارانِ دِمَشْقم مَلالتی پدید آمده بود؛ سر در بیابانِ قُدس نهادم و با حیوانات اُنس گرفتم. سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۹۵ - زمین را ز آسمان نثار است و آسمان را از زمین غبار
زمین را ز آسمان نثار است و آسمان را از زمین غبار. کلُّ اِناءٍ یَتَرشَّحُ بِما فیهِ. ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۹۴ - سر که ندارد ز تو سودا بگور
سر که ندارد ز تو سودا بگور انوری : غزلیات
غزل ۶۱ - یار گرد وفا نمیگردد
یار گرد وفا نمیگردد ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۵۱ - پیام به انگلستان
یکره از ری سوی لندن گذر ای پیک شمال احمد شاملو : ققنوس در باران
پاییز
برای غلامحسین ساعدی کمال خجندی : غزلیات
شماره ۴۳۷ - از آن میان هیچ اگر نشان باشد
از آن میان هیچ اگر نشان باشد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۹۵ - حاصل ما از نوید وصل، پیغام است و بس
حاصل ما از نوید وصل، پیغام است و بس ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۸۷
چون به انجمن خواهی نشست نزدیک مردم دژآگاه منشین که تو نیز دژآگاه نباشی. شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۸۰ - خوش آب حیاتی است درین چشمه بنوشش
خوش آب حیاتی است درین چشمه بنوشش جلال عضد : غزلیّات
شماره ۱۶۴ - باز به بستان شکفته گشت شقایق
باز به بستان شکفته گشت شقایق حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۷۴ - مرا گر عقل گوید متّقی باش
مرا گر عقل گوید متّقی باش مولوی : دفتر اول
بخش ۹۰ - شنیدن آن طوطی حرکت آن طوطیان و مردن آن طوطی در قفص و نوحهٔ خواجه بر وی
چون شَنید آن مُرغْ کان طوطی چه کرد عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۲۸ - تا دل من راه جانان بازیافت
تا دل من راه جانان بازیافت خاقانی : غزلیات
غزل ۳۷۲ - چه کرد این بنده جز آزاد مردی
چه کرد این بنده جز آزاد مردی اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۹۶ - از دل همه ساله درد حاصل باشد
از دل همه ساله درد حاصل باشد قاآنی شیرازی : رباعیات
رباعی ۲۷ - تو مردمک چشم من مهجوری
تو مردمک چشم من مهجوری جامی : سبحةالابرار
بخش ۱۱۳ - حکایت معموری مملکت نوشیروان که جغد از بی خرابگی خراب بود و ویرانه چون گنج نایاب
عدل نوشیروان چو یافت کمال رشیدالدین میبدی : ۱۰- سورة یونس - مکیة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ایشان که گرویدگاناند و نیکوکاران، یَهْدِیهِمْ رَبُّهُمْ بِإِیمانِهِمْ خداى ایشان را راه مىنماید بایمان آوردن ایشان، تَجْرِی مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ میرود زیر درختان و نشستگاههاى ایشان جویهاى روان، فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ. (۹) در بهشتهاى با ناز. عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۲۳ - رزم کردن ارژنگ شاه با هیتال شاه و شکست خوردن ارژنگ شاه گوید
بگاهی که سرزد خور از کوه روس
حکایت ۳۱ - از صحبتِ یارانِ دِمَشْقم مَلالتی پدید آمده بود
از صحبتِ یارانِ دِمَشْقم مَلالتی پدید آمده بود؛ سر در بیابانِ قُدس نهادم و با حیوانات اُنس گرفتم. سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۹۵ - زمین را ز آسمان نثار است و آسمان را از زمین غبار
زمین را ز آسمان نثار است و آسمان را از زمین غبار. کلُّ اِناءٍ یَتَرشَّحُ بِما فیهِ. ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۹۴ - سر که ندارد ز تو سودا بگور
سر که ندارد ز تو سودا بگور انوری : غزلیات
غزل ۶۱ - یار گرد وفا نمیگردد
یار گرد وفا نمیگردد ملکالشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۱۵۱ - پیام به انگلستان
یکره از ری سوی لندن گذر ای پیک شمال احمد شاملو : ققنوس در باران
پاییز
برای غلامحسین ساعدی کمال خجندی : غزلیات
شماره ۴۳۷ - از آن میان هیچ اگر نشان باشد
از آن میان هیچ اگر نشان باشد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۹۵ - حاصل ما از نوید وصل، پیغام است و بس
حاصل ما از نوید وصل، پیغام است و بس ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۸۷
چون به انجمن خواهی نشست نزدیک مردم دژآگاه منشین که تو نیز دژآگاه نباشی. شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۸۰ - خوش آب حیاتی است درین چشمه بنوشش
خوش آب حیاتی است درین چشمه بنوشش جلال عضد : غزلیّات
شماره ۱۶۴ - باز به بستان شکفته گشت شقایق
باز به بستان شکفته گشت شقایق حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۷۴ - مرا گر عقل گوید متّقی باش
مرا گر عقل گوید متّقی باش مولوی : دفتر اول
بخش ۹۰ - شنیدن آن طوطی حرکت آن طوطیان و مردن آن طوطی در قفص و نوحهٔ خواجه بر وی
چون شَنید آن مُرغْ کان طوطی چه کرد عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۲۸ - تا دل من راه جانان بازیافت
تا دل من راه جانان بازیافت خاقانی : غزلیات
غزل ۳۷۲ - چه کرد این بنده جز آزاد مردی
چه کرد این بنده جز آزاد مردی اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۹۶ - از دل همه ساله درد حاصل باشد
از دل همه ساله درد حاصل باشد قاآنی شیرازی : رباعیات
رباعی ۲۷ - تو مردمک چشم من مهجوری
تو مردمک چشم من مهجوری جامی : سبحةالابرار
بخش ۱۱۳ - حکایت معموری مملکت نوشیروان که جغد از بی خرابگی خراب بود و ویرانه چون گنج نایاب
عدل نوشیروان چو یافت کمال رشیدالدین میبدی : ۱۰- سورة یونس - مکیة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ایشان که گرویدگاناند و نیکوکاران، یَهْدِیهِمْ رَبُّهُمْ بِإِیمانِهِمْ خداى ایشان را راه مىنماید بایمان آوردن ایشان، تَجْرِی مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ میرود زیر درختان و نشستگاههاى ایشان جویهاى روان، فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ. (۹) در بهشتهاى با ناز. عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۲۳ - رزم کردن ارژنگ شاه با هیتال شاه و شکست خوردن ارژنگ شاه گوید
بگاهی که سرزد خور از کوه روس
